Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΤΙ ΜΕ ΠΙΚΡΑΝΕ ΠΟΛΥ…


Αν ανοίγαμε αυτή την συζήτηση με το συγκεκριμένο θέμα πριν δύο χρόνια θα σας έλεγα εμένα δεν με πικραίνει τίποτα. Θα σας έλεγα πως η πίκρα, η στεναχώρια είναι θέμα αδύναμου χαρακτήρα. Τώρα όμως δεν θα πω όλα τα παραπάνω, ίσως να σωπάσω, αλλά επειδή δεν το συνηθίζω, θα σας πω ότι σας πίκρανε πολύ να το διώξετε από την ζωή σας. Πως γίνεται τώρα όλο αυτό, ότι μας πίκρανε πολύ απλά το συγχωρούμε αρχικά, δείγμα κατανόησης για το τι μας συνέβη. Να θυμάστε κάθε δράση έχει μία αντίδραση και η χειρότερη είναι να μισήσετε ότι κάποτε είχατε αγαπήσει. Είναι σαν να έχετε άρνηση για ένα κομμάτι του εαυτού σας, σαν να ακυρώνετε ένα χρονικό διάστημα απ την ζωή σας. Άρα μην φοβηθείτε να κοιτάξετε κατάματα την αλήθεια και πόσο μάλλον την κατάσταση που σας πίκρανε ή και τα άτομα. Η μόνη σωτηρία ώστε να μην μπλέξετε σε έναν φαύλο κύκλο, ψάχνοντας τον κυνηγό το θήραμα, τον φταίχτη και πολλά άλλα είναι να προσπεράσετε μα όχι να ξεχάσετε. Κάθε τι στην ζωή μας είναι ένα μάθημα « προσπερνάω πάντα, ποτέ δεν ξεχνώ.» Με πίκρανες, με πρόδωσες, με πλήγωσες, μπράβο διεύθυνση να σου γίνει αποστολή των ευσήμων, αλλά η μαγκιά κρύβετε στο παρακάτω που με περιμένει. Είμαι σίγουρη στο παρακάτω για όλους κρύβετε κάτι καλύτερο και ξέρετε γιατί, η ζωή μας το χρωστάει, κύκλος είναι όλα, ότι δίνεις αυτό σου επιστρέφετε από την φύση. Πείτε ευχαριστώ για ότι ζήσατε, βγήκατε πιο έμπυροι, πείτε τέλος σε ότι σας πλήγωσε και αντίο. Κοιτάτε τον καθρέπτη και απλά γελάστε του, στην ζωή παίρνουμε ότι νομίζουμε ότι αξίζουμε και όχι ότι αληθινά αξίζουμε, Πίστεψε σε σένα για να πιστέψει το σύμπαν ολόκληρο, δεν είσαι μόνος έχεις εσένα και είναι ο πιο καλός φίλος ο εαυτός σου. Και να θυμάστε σε κάθε βήμα σας, τίποτα δεν είναι ότι φαίνετε, πάντα κρύβετε και κάτι άλλο πίσω και ότι λάμπει δεν είναι ατόφιο χρυσό 24 καρατίων μπορεί να είναι και φο- μπιζού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου