Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

ΟΥ ΜΠΛΕΞΕΙΣ… ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟ…


Αν θα μπορούσα να ορίσω και να καθιερώσω την εντεκάτη εντολή ώστε να την παραδώσω στο Μωυσή, η εντολή  θα ήταν γραμμένη όχι σε μία απλή πλάκα αλλά σε ένα μεγάλο κομμάτι σίδερο χαραγμένη και θα έγραφε χαράζοντας το σίδερο « ου μπλέξεις… με τον λάθος άνθρωπο…» Ξέρεις τι είναι να είσαι μια χαρά στην ζωή σου, να έχεις το σπιτάκι σου, την ζωή σου, την οικογένεια σου και ξαφνικά να έρχεται σαν «τον μαύρο σίφουνα» στην ζωή σου αυτός; Έχετε δει την ταινία με την Λόχαν που αυτή ήταν η καλότυχη, γνώρισε κάποιον που ήταν κακότυχος και οι μοίρες τους αντιστράφηκαν; Ε κάπως έτσι είναι με τον λάθος άνθρωπο η μοίρα σου αντιστρέφεται, τραβάς όλων τον αρνητισμό που έχει πάνω του και εκείνος δέχεται όλη σου την θετική ενέργεια. Συνήθως αυτά τα άτομα σε κάποιον που δεν γνωρίζουν καθόλου είναι πολύ τυπικά αλλά και πολύ ευγενικά. Φανταστείτε σ αυτούς που γνωρίζουν, είναι συνέχεια με το χαμόγελο στα χείλι, κόλακες, με την καλή κουβέντα στο στόμα. Αφού φτάνει σε σημείο τον άλλον να πει τι καλό παιδί που είναι ο τάδε… λεβέντης, αστέρι θα προκόψει και θα πάει ακόμα πιο ψιλά. Τώρα τι εννοούν το ψιλά, να ανταμείβονται με ένα βαρβάτο μισθό κάνοντας τους σπιούνους, να έχουν ακριβά ρούχα και παπούτσια, να κάνουν κάθε πράξη για να δειχτούν και να φανούν. Εμένα όλο αυτό δεν με νοιάζει «Θεέ μου αν είσαι κάπου εκεί στον ουρανό και υποτίθεται πως μας ακούς, γιατί αφού υπέπεσα στο λάθος να μπλέξω με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει να το πληρώνω και μία ζωή;» Ρωτάω θα μου απαντήσεις, όχι πάλι μόνη μου πρέπει να βρω λύση, γιατί, ναι το παραδέχομαι έμπλεξα με έναν τέτοιο άνθρωπο, γιατί αφού τον κατάλαβα και έφυγα να τον βρίσκω συνέχεια μπροστά μου; Μα καλά δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει στην ζωή του παρά να μηχανεύεται τι κακό και πως θα με στεναχωρήσει; Έλεος πια τι μικροί, κακόψυχοι, κακομοίρηδες είναι, κοροϊδεύουν εμάς που για τα δικά τους δεδομένα και όχι μόνο ζούμε λιτά, αλλά εκείνοι θεωρούν πως είναι καλύτεροι; Πως μετράνε την ευτυχία, όλα πια στο βωμό του χρήματος και της δόξας, όλα τόσο φτωχά, τόσο μικρά και όλοι τόσο άπληστοι. Τελικά αναρωτιέμαι γιατί ο θεός έβγαλε δέκα εντολές που όλες να υποδεικνύουν πώς να προστατεύεις να τιμάς και να αγαπάς τον πλησίον σου και δεν έβγαλε μία που να κάνεις τα ίδια για τον εαυτό σου. Λένε πως ο θεός σημαδεύει τέτοιου είδους ανθρώπους και έχουν απόλυτο δίκιο, βεβαίως το θέμα είναι να αντιληφθείς άμεσα το σημάδι στο κορμί, όταν φτάσεις στα σημάδια τις ψυχής είναι πια αργά. Τότε δεν μιλάμε για σημάδια θεϊκά αλλά για τον ίδιο τον διάολο μεταμορφωμένο σε άνθρωπο και λείποντας του τα κέρατα και η ουρά. Κατά τα άλλα δεν διαφέρουν πολύ το γέλιο τους οι μίζερες και κακές σκέψεις τους, το κακό που είναι ικανοί να κάνουν στους άλλους όλα μας παραπέμπουν σ αυτόν. Μην σας φοβίζει η λέξη τι νομίζετε και ο Διάολος έκπτωτος άγγελος του Θεού ήταν, που ορκίστηκε να πάει κόντρα στον δημιουργό του. Εγώ πραγματικά είναι η πρώτη φορά που δεν έχω να δώσω συμβουλή ή κάποια λύση άμα μπλέξεις με τέτοιον άνθρωπο, το μόνο που έχω να πω σ αυτούς τους ανθρώπους είναι όσο κακό κάνουν, τόσο θα σέρνονται στον παράδεισο, ζώντας την δική τους κόλαση σαν το καταραμένο φίδι. Όσο για εμάς του υπόλοιπους να θυμάστε την εντεκάτη εντολή « ου μπλέξεις… με τον λάθος άνθρωπο….»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου