Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Μήνυμα Αισιοδοξίας .


Μια νέα εβδομάδα ξεκινά αλλά για να ξεκινήσει και να κυλίσει καλά ας θέσουμε ας το πούμε κάποιους κανόνες. Είμαι υπέρμαχος της άποψης πως όλα ξεκινούν από εμάς... τον τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης τους. Άρχισε την δική σου εβδομάδα λέγοντας στον εαυτό σου " ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ. " Ξέρεις ότι είναι ψέμα γιατί τα προβλήματα είναι καθημερινά αλλά πριν πας να ματαιώσεις την πρώτη σημαντικότερη σκέψη σου συμπλήρωσε την φράση " ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΘΑ ΤΑ ΠΑΩ Ή ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΕΓΩ." Θυμήσου πως λίγη αυτοπεποίθηση παραπάνω δεν έκανε σε κανέναν κακό, αντιθέτως η απαισιοδοξία είναι εκείνη που οδηγεί σε δυσάρεστες στιγμές. Θυμήσου πως η ημέρα μαζί με την νύχτα είναι 24 ώρες και μέσα σ αυτές ανατρέπονται τα πάντα. Χάρισε στον εαυτό σου το πρωινό της Δευτέρα πίνοντας ένα καφέ έξω ακόμα κι αν είναι στο 20 λεπτό διάλειμμα απ την δουλειά ή ακόμα και μετά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση απ το να σου φτιάχνουν τον πρώτο καφέ της εβδομάδας. Στην συνέχεια κάνε τ οργανόγραμμα σου κι αποφάσισε ν αφιερώσεις έστω 2 ώρες για τον εαυτό σου. Προσπάθησε ν αποφύγεις άτομα που απλά ξέρεις τι θα σου πουν και πόσο μάλλον αν δεν σ αρέσουν αυτά που θ ακούσεις. Αν πάλι δεν μπορείς απλά μην δώσεις την παραμικρή σημασία σ ότι θα σε χαλάσει, η αναισθησία με όριο κάνει καλό. Επίσης συνέχισε την εβδομάδα σου με μια σκέψη στο μυαλό " ΕΚΤΏΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΌΛΟΙΠΑ ΔΙΟΡΘΏΝΟΝΤΑΙ" θα σε κάνει να καταλάβεις ότι τίποτα δεν είναι τραγικό, ακόμα κι αν δουλεύεις σκληρά, δεν έχεις να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου, χώρισες ή σου λείπουν δικά σου άτομα, θα καταλάβεις πως σε όλα μπορείς να βρεις μια λύση αν έχεις την υγεία σου. Ακόμα κι αν έχεις κάποιο πρόβλημα υγεία προσέχεις περισσότερο τον εαυτό σου γιατί απλά έχεις την ευκαιρία... ενώ αν σκας με το παραμικρό και πεθάνεις τίποτα από τις προσπάθειες σου δεν θα χει αξία και απλά θα χαθεί. Και τελευταίο ΜΗΝ ΞΕΧΝΆΣ ΝΑ ΚΆΝΕΙΣ ΌΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΝΕΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ. Δεν χρειάζεται να τα υλοποιήσεις όλα άμεσα.
Καλή Μας Εβδομάδα !!!!

Η δίαιτα του Σεπτεμβρίου .


Κορίτσια κι αγόρια μου το ξέρω ο Σεπτέμβριος είναι δύσκολος μήνας για όλους μας. Στην ουσία σηματοδοτείτε την αρχή μιας νέας χρονιάς γεμάτη υποχρεώσεις. Σίγουρα ένα από τα θέματα που τριβελίζει στο μυαλό μας είναι η απόφαση της δίαιτα που όλο θ αρχίσουμε αλλά δεν αρχίζουμε. Λίγο ότι μεσολάβησε το καλοκαίρι και φάγαμε ότι παγωτό βρήκαμε μπροστά μας, λίγο οι διακοπές. Τέλος πάντως λίγο απ όλα το πεντάκιλο το βάλαμε. Τα τζιν στενέψανε, οι μπλουζίτσες ασφυκτιούν. Θα δώσουμε κάποιους κανόνες ώστε να μπούμε σταδιακά σ ένα πρόγραμμα σωστής διατροφής κι όχι δίαιτας για ν αποβάλλουμε τα κιλά. Να αναφέρω πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΙΑΤΡΟ ΟΙ ΟΔΗΓΕΊΕΣ αλλά ένα σύνολο αυτών που διαβάζουμε.



  • Αρχικά θυμόμαστε πως όλα είναι ψυχολογικά και στο μυαλό μας 5 κιλά δεν είναι το τέλος του κόσμου και δεν χρειάζεται να τα χάσουμε σ ένα μήνα.
  • Μεγάλο λάθος να μειώσουμε την καθημερινή πρόσληψη θερμίδων. Δηλαδή δεν τρώμε τα πάντα για 3 μήνες φτάνοντας καθημερινά τις 1500 θερμίδες και μια μέρα κλείνουμε τον διακόπτη και πάμε στις 500 θερμίδες ημερήσιος. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ!!!!
  • Μην παραλείψετε κανένα γεύμα, 5 γεύματα την ημέρα είναι αναγκαία δώστε βάρος στο πρωινό και το μεσημεριανό.
  • Μετριάζουμε σφολιατοείδη,  γλυκά, αλκοόλ. Δηλαδή μην φάτε κάθε μέρα για πρωινό κρουασάν τυρόπιτα, σπανακόπιτα. Υπάρχουν δημητριακά ολικής αλέσεως, σε περίπτωση που φάτε τυρόπιτα προτιμήστε την γκουρού, χωρίς πολύ φύλλο. Πίνετε 2-3 φορές την εβδομάδα ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. όσο για γλυκά υπάρχει και η μαύρη σοκολάτα.
  • Πίνετε 8 ποτήρια νερό την ημέρα απαραίτητα και ξεχωριστά από χυμούς ή καφέδες.
  • Μην ξεχνάτε πως τα σνακ σας πρέπει ν αποτελούνται από φρούτα. Συνοδεύεται το μεσημεριανό ή το βραδινό από σαλάτα.
  • Βάλτε ξανά την άσκηση στην ζωή σας έστω για 45 λέπτα 3-4 φορές την εβδομάδα.
Γι αρχή νομίζω πως αυτά τα 7 βήματα θα βοηθήσουν να χάσουμε ότι πήραμε και θεωρείτε περιττό.

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας.




Για όσους δεν έχουν δει ή διαβάσει για τον έρωτα του φιλόδοξου ιερέα Ράλφ με την νεαρή Μέγκυ είναι η ώρα να το κάνουν. Παλιά αλλά ωραία επιλογή  της ταινία ή του βιβλίου τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας.

Κριτικές για το βιβλίο:
  • "Το μυθιστόρημα της McCullough είναι εξαιρετικό... Η διήγηση υπέροχη, ο ρυθμός σταθερός και γρήγορος. Το διάβασα με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση απόλαυσα την κάθε του σελίδα... Το συνιστώ με όλη μου την καρδιά."
The Times
  • "Ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα που κυριολεκτικά σε καθηλώνει."                                                      Timew Literary Supplement    
  • "Η σύγκριση του με το Όσα παίρνει ο Άνεμος είναι απόλυτα δίκαιη... δραματική πλοκή... πειστικοί χαρακτήρες... ένταση που κορυφώνεται σταθερά... θα ενθουσιάσει κάθε αναγνώστη."    Publishers Weekly

 Για την ταινία:

Υπόθεση
Ένας καθολικός παπάς – ο Ραλφ ντε Μπρικασάρ – με εμφάνιση ζεν πρεμιέ ερωτεύεται τη νεαρή Μέγκι Κλίρι – που τη γνωρίζει από μωρό – και κάνει μαζί της έναν γιο ο οποίος θα γίνει επίσης παπάς…
Πρωταγωνιστούν : Ρίτσαρντ Τσάμπερλεν , Ρέιτσελ Γουόρντ.

The watcher.



Για τους λάτρεις των αστυνομικών περιπετειών, χωρίς αιματηρές σκηνές και με αρκετή αστυνομική λεπτομέρεια και παρατηρητικότητα το watcher είναι η κατάλληλη ταινία.

Υπόθεση 
Ένας κατ εξακολούθησιν δολοφόνος που διατηρεί ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Τζόελ Κάμπελ, επιθεωρητή της αστυνομίας ο οποίος κάποτε παραλίγο να τον συλλάβει και τώρα έχει αποσυρθεί, ανοίγει νέο κύκλο αίματος, τροφοδοτώντας παράλληλα τον πρώην διώκτη με στοιχεία που οδηγούν στα υποψήφια θύματα.

 Πρωταγωνιστούν : Κιάνου Ριβς, Τζέιμς Σπέιντερ, Μαρίζα Τομέι.

Διάρκεια : 91 λεπτά.

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ευτυχία.


Ευτυχία σύνθετη λέξη από το ευ- τύχη, τελικά στην ζωή μας χρειάζεται τύχη ; Τύχη απλή δισύλλαβη λέξη που την χρησιμοποιούμε όταν όλα πάνε καλά, βολικά χωρίς δυσκολίες. Άρα σύμμαχός μας στην ευτυχία είναι η τύχη και τι γίνεται δηλαδή αν κάποιος δεν την διαθέτει, είναι καταδικασμένος να δυστυχήσει. Είμαι της άποψης πως μάθαμε να βάζουμε "ταμπελάκια" στο κάθε τι, ώστε να βολευόμαστε. Όλα σίγουρα συμβάλουν αλλά η ευτυχία είναι συναίσθημα ανάλογο με την δική μας οπτική γωνία. Αν δεν κάνεις τίποτα εσύ, πως θα νιώσεις συναισθήματα που θα σε οδηγήσουν σ εκείνη, όπως χαρά, αγάπη, ικανοποιήση ; Εκτός απ την τύχη υπάρχει , η βούληση αλληλένδετη η μια απ την άλλη, για ν έχεις τύχη πρέπει να χεις βούληση να την χρησιμοποιείς, δηλαδή πρωτοβουλία, να ρισκάρεις και ύστερα ν αναμένεις. Μ έχουν κουράσει οι καθημερινές θεωρίες που ακούω γύρω απ το θέμα ευτυχία. Είναι ένα θέμα υποκειμενικό με πολλές "πόρτες, παράθυρα" κ.τ.λ. Για κάποιον ευτυχία είναι η επαγγελματική άνοδο, γι άλλον η οικογένεια, η οικονομική σιγουριά, η καλοπέραση, η διασκέδαση, η προσφορά. Μέσα σε λίγες γραμμές αναφέραμε αρκετούς τρόπους ζωής που οδηγούν τον καθένα μας στην ευτυχία. Άρα δεν υπάρχει αυτό που λέμε "μαγική συνταγή", ούτε "χρυσοί κανόνες", δεν διδάσκετε και δεν αφομοιώνεται όσο και ν αναλύουμε την ετοιμολογία της. Οπότε όταν δεν είμαστε καλά, είμαστε στεναχωρημένοι για διάφορους λόγους , διότι τα προβλήματα ποτέ δεν λείπουν και είναι πολλά καλό είναι να θυμόμαστε πως ότι έχουμε ακούσει για το τέλειο που μας βοηθά να την πλησιάσουμε είναι ψέμα ή πλασματικό. Δεν μας οδηγεί ουσιαστικά τίποτα στην ευτυχία παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός. Μέσα μας πηγάζει το συναίσθημα, από την καρδιά το μυαλό μας, τα υπόλοιπα είναι θεωρίες που τις δημιούργησαν άνθρωποι που δεν ήξεραν τι να κάνουν. Μην ψάχνεις μέσα από ανούσιους τρόπους, αποτυχημένες καταστάσεις και αρνητικούς ανθρώπους να γίνεις ευτυχισμένος . Ψάξε μέσα σε μικρά καθημερινά πράγματα,που σε κάνουν να νιώθεις καλύτερος άνθρωπος, σου ανεβάζουν την ψυχολογία. Όλα πηγάζουν από μέσα μας , πολέμησε τον χειρότερο εχθρό σου που σε οδηγεί στην μιζέρια και αυτός δεν είναι άλλος από τον ίδιο σου τον εαυτό. Ζήσε πρόσφερε, αγάπησε, πες αυτό που αισθάνεσαι, μην δέχεσαι τα πάντα, το όχι δεν έχει αρνητικές συνέπειες. Ανακάλυψε την δύναμη που έχεις μέσα σου, διεκδικώντας ότι σου ανήκει δικαιωματικά, χωρίς να τσαλαπατάς ανθρώπους που δεν σου φταίνε, απλά απομάκρυνε όποιον σε δυσκολεύει να φτάσεις τ όνειρο σου δηλαδή την ευτυχία σου.

Τσιμεντένιοι άνθρωποι.


Άνθρωποι μόνοι σε μικρά κελιά που τα ονομάζουμε διαμερίσματα. Καθημερινά βλέπω πολλούς ανθρώπους μαζί στο ίδιο μέρος, να είναι παρέα όπως λέμε και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο καθένας είναι μόνος. Το διακρίνω μέσα από τις κινήσεις του καθενός, τις συζητήσεις οι οποίες επικρατούν. Έχω δει άτομα να κάθονται στο ίδιο τραπέζι να κάνουν ώρα να μιλήσουν και μην μου πείτε πως έτσι είναι, γιατί αν όντως ίσχυε αυτό θα μέναμε σπίτι μας και δεν θα βγαίναμε για φαγητό ή καφέ.  Συναντώ ανθρώπους που δεν έχουν απολύτως τίποτα κοινό μεταξύ τους, καμία δραστηριοτητα, δίχως ουσιώδης διαλόγους αλλά φαινομενικά είναι μαζί. Μας φοβίζει η μοναξιά και μένουμε στο φαινομενικά με κατάληξη να χάσουμε την ουσία. Στην ουσία έχουμε μεταλλαχθεί σε τσιμεντένιους ανθρώπους, όντα που μένουν μέσα στο τσιμέντο της πόλης, το καυσαέριο, την βαβούρα, είναι συνωστισμένοι πολλοί μαζί, μπουλούκι, σε καφετέριες, εστιατόρια, πορείες, οργανώσεις αλλά τελικά είναι μόνοι. Μιλάς με άτομα απομακρυσμένα, με τουπέ , υφάκι, ειρωνεία , αυτά διακρίνεις σ έναν καθημερινό διάλογο. Καταντήσαμε να κινούμαστε στην καθημερινότητα μας, σαν στρατιωτάκια, φτάνουμε να πλήττουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, οπότε που χρόνος για τον συνάνθρωπο. Ζευγάρια δήθεν ευτυχισμένα που πάνω από μισή ώρα μαζί νιώθουν βάρος, καταπίεση, παρέες χαρούμενες για δέκα φωτογραφίες στο φεισμπουκ. Λαμπεροί άνθρωποι για τα φώτα της δημοσιότητας, όσο διαρκεί μια συνέντευξη, μια ομιλία. Δεν κατηγορώ όλους τους ανθρώπους, απλά θεωρώ πως το 90% που μένουμε σε πόλεις έχουμε απλά κουραστεί, με τους γρήγορους ρυθμούς που επιτάσσει η εποχή μας ώστε να τα προλάβουμε όλα. Χάσαμε ότι αθώο μπορεί να είχαμε , το χειρότερο είναι πως αντικρίζω παιδιά που γεννήθηκαν , ζουν σαν ενήλικες. Σκεφτείτε τα δικά σας, τα δικά μας παιδικά χρόνια κι αναρωτηθείτε είναι τα ίδια με των σημερινών παιδιών; Βλέπουμε παιδιά σε πλατείες να παίζουν, πόσο βίαια είναι με τους συνομήλικους τους, το χειρότερο, βγαίνουν με την συνοδεία ενός γονέα ο οποίος δικαίως το συνοδεύει , φοβάται σε τέτοιους καιρούς που ζούμε να τ αφήσει μόνο του, αλλά διαρκώς είναι μες στην παρατήρηση, μη, όχι, άστο. Πως ένα παιδί που δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλία πως θα παίξει να γίνει μεθαύριο ένας αυτόβουλος ενήλικας; Άρα εμείς χτίζουμε το μπετόν που έχουμε μέσα μας, ηθελημένα ή μη... ίσως γιατί μάθαμε ή καλύτερα μας μάθανε έτσι... μπορεί κάπου να βολευτήκαμε κι εμείς, να μην αντιδράσαμε όταν έπρεπε και με τον κατάλληλο τρόπο. Το χειρότερο είναι πως γινόμαστε λανθασμένα πρότυπα για τις γενιές του αύριο, που προμηνύονται πολύ χειρότερες απ την δικιά μας , απ τις προγενέστερες. Εμείς προλάβαμε αυτό που ονομάζουμε φιλότιμο κι αξιοπρέπεια. Κάποιοι κόντρα στο ρεύμα του τσιμέντου τα κράτησαν, δεν πάγωσαν, ούτε έγιναν σκληροί, απάνθρωποι, απαθής, κοινός παρτάκιδες. Συμπέρασμα η δυστυχία που πλήττει την εποχή μας είναι δημιούργημα ανθρώπινο, δηλαδή δικό μας, έχει την υπογραφή μας την συγκατάθεση μας, απλά υπάρχει η άρνηση της γλώσσα ώστε να υπάρξει η συνειδητή αποδοχή ότι εμείς φταίμε. Καταλήγουμε στο ότι εμείς στις καρδιές μας έχουμε περισσότερο μπετό απ ότι τα κτίρια που διαμένουμε, το υποδηλώνουν οι πράξεις μας , η συμπεριφορά μας. Μην βιαστείτε να πείτε έτσι μας κατάντησαν, οι όποιοι κι αν είναι αυτοί... έτσι επιτρέψαμε ο καθένας μεμονωμένα να καταντήσουμε. Δεν είναι δύσκολο να έρθει η αλλαγή αλλά για να υλοποιηθεί η ριμάδα χρειάζεται ο καθένας ξεχωριστά ν αλλάξει τον εαυτό του. Να δει ξεκάθαρα τι δεν του αρέσει και ν αλλάξει έμπρακτα πρώτα ο ίδιο, να γίνει ζωντανό παράδειγμα αυτών που υποστηρίζει και ύστερα είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν και ακόλουθοι. Σίγουρα όλοι δεν θα ενστερνιστούν την αλλαγή αλλά ακόμα κι έναν άνθρωπο να τον οδηγήσεις προ κάτι καλύτερο, σίγουρα είναι κοινωνικό όφελος και προσωπική ευχαρίστηση, αυτού που αλλάζει κι αυτού που υπέδειξε τον δρόμος. Για αρχή καλό θα ήταν να γίνουμε ψυχικά λίγο πιο άνθρωποι... 

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Ανιδιοτέλεια.



Γνωρίζουμε την πραγματική έννοια της λέξης. Κατάλαβε ποτέ κανένας μας τι σημαίνει πραγματικά ανιδιοτέλεια; Το βιώσαμε αυτό το συναίσθημα ή το βάλαμε σε καλούπι, μεταφράζοντας το ο καθένας όπως τον βολεύει. Οι λέξεις εκφράζονται σαν συναισθήματα με βάση την ετυμολογία τους και όχι το συμφέρον. Το αντίθετο υποδεικνύει ασταθής, ανώριμους και άβουλους χαρακτήρες, οι οποίοι γίνονται έρμαια  καταστάσεων , ατόμων , απόψεων που τους περιβάλλουν. Η ανιδιοτέλεια λοιπόν δεν υποδηλώνει αδιαφορία όπως θέλουν να πιστεύουν και να υποστηρίζουν έμπρακτα μερικοί. Αντιθέτως βασίζετε στην συναισθηματική ή υλική προσφορά του ατόμου, αφήνοντας ελεύθερη την βούληση του συνανθρώπου του να ανταπόδοση. Με απλά λόγια δεν περιμένεις να δώσεις για να πάρεις. Σε καμία τον περιπτώσεων όμως δεν είναι αναγκαίο να δέχεσαι το ψέμα, την διπροσωπία και την γαϊδουριά του άλλου για να κατέχεις τον τίτλο του ανιδιοτελή ανθρώπου. Επιτέλους ας μάθουμε μια φορά στην ζωή μας να επιστρέφουμε αυτό που λαμβάνουμε από τον συνάνθρωπο μας. Είναι τόσο δύσκολο ή δυσνόητο- ακαταλαβίστικο. Φοβόμαστε να δώσουμε και με τον τρόπο μας ζητάμε να πάρουμε κι όταν μας επιβληθεί μέσω των καταστάσεων ν ανταποδώσουμε, « πετάμε» μια ανιδιοτέλεια και την «βγάζουμε καθαρή.» Μάθετε λοιπόν πρώτα την ερμηνεία των λέξεων και στην συνέχεια μεταφέρετε τις στα συναισθήματα σας και κατά συνέπεια στην ζωή σας. Για όσους δεν έχουν λεξικά σπίτι τους ανιδιοτέλεια < αν- στερητικό + ιδιοτέλεια ...
χωρίς προσωπικό συμφέρον μία ανιδιοτελής προσφορά