ΚΟΛΛΑΓΟΝΟ.

Όλοι έχουμε ακουστά τις ευεργετικές ιδιότητες του κολλαγόνου, πως είναι σύμμαχος της νεότητας και της ομορφιάς. Τυχαία έπεσα στα χέρια μου ένα άρθρο που αναφέρει κάποιες απ τις ιδιότητες του. Παρακάτω θα αναφερθούμε εν συντομία σε κάποιες. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως είμαστε τυχεροί που καταφέραμε να έχουμε σε υγρή μορφή το κολλαγόνο, διότι γίνεται απορρόφηση άμεσα απ τον οργανισμό. Τους τελευταίους μήνες μπορούμε όλοι να πιούμε κολλαγόνο αφού πλέον το βρίσκουμε στα φαρμακεία. Να σας ενημερώσω πως η τιμή του είναι τσουχτερή αλλά μάλλον αξίζει αν ισχύουν όλα τα οφέλη που θα έχουμε.

Το πόσιμο κολλαγόνο περιέχει :

·         Μαγνήσιο

·         Πυρίτιο

·         Μισό σύμπλεγμα βιταμίνης β

Είναι ευεργετικό για:

Ø  Αρθρώσεις

Ø  Δόντια

Ø  Οστά

Ø  Ενισχύει και τονώνει την ελαστικότητα του δέρματος.

Ø  Σταματάει την τριχόπτωση

Ø  Ηρεμεί τον οργανισμό

Ø  Βοηθάει στην δυσκοιλιότητα

Ø  Χαρίζει αποδοτικό ύπνο.

Πίνουμε κολλαγόνο το βράδυ πριν κοιμηθούμε.

·         Καλό θα ήταν όσοι θέλετε να ξεκινήσετε να ρωτήσετε τον προσωπικό σας ιατρό.

ΠΕΡΙ ΣΧΕΣΕΩΝ…

ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΈΣ ΕΠΑΦΕΣ.

Τελικά είναι γεγονός ότι το face book και το twitter που είναι οι πιο γνωστοί διαδικτυακοί προορισμοί, πλασματικοί χώροι επικοινωνίας, έχουν εισχωρήσει  για τα καλά στην ζωή μας. Σαν φανατική face book- ikia  δεν θα κρίνω αυστηρά αυτή την καθημερινή μας συνήθεια. Παρ όλα αυτά και εγώ η ίδια αναρωτιέμαι, αξίζει όλος αυτός ο χρόνος που περνάμε μπροστά σε μια οθόνη, με ατελείωτες ώρες συζήτησης, με ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε και ούτε θα μάθουμε; Δεν το θεωρώ κακό… γιατί όχι ; Όταν βρισκόμαστε σε μια παρέα και συμμετέχουμε στην συζήτηση της γνωριζόμαστε με όλους. Φυσικά και το διαδίκτυο κρύβει κίνδυνους πολλοί περισσότερους από την άμεση επαφή. Η ορθολογική χρήση του όμως είναι μόνο ωφέλιμη. Ξέρω πολλές περιπτώσεις ατόμων που γνωρίστηκαν μέσα απ το διαδίκτυο και έχουν δημιουργήσει σχέσεις ζωής. Έχω αρκετούς φίλους πολύ καλούς, που είτε τους έχω γνωρίσει είτε όχι μπορώ να μιλήσω ελεύθερα κάτι που δεν το κάνω με φίλους παιδικούς. Επίσης είναι ο σκοπός της δημιουργίας ενός προφίλ, θες να επικοινωνήσεις, ψάχνεις την φιλία, τον έρωτα; Να πω πάντως σε όλους εσάς που δεν σέβεστε τίποτα και μιλάτε άκομψα προκαλώντας, μην το κάνετε αυτό μπορείτε να γεμίσετε την ζωή σας διαφορετικά. Να θυμάστε πως όποιος βρίσκετε σ έναν διαδικτυακό site επικοινωνίας, δεν «ψάχνετε» δεν ζητάει κάτι παραπάνω απ αυτό που δηλώνει. Άρα μετριάστε λίγο την αυτοπεποίθηση σας να πω, το θράσος , την αυθάδεια σας, τον τσαμπουκά σας. Θέλω να απενοχοποιήσουμε και να δεχτούμε το διαδίκτυο στην ζωή μας ως κάτι φυσιολογικό, χωρίς όμως να δώσουμε την εντύπωση πως όλα είναι ωραία και καλά. Τίποτα δεν είναι καλό, υπάρχουν ανώμαλοι, χυδαίοι, επικίνδυνοι άνθρωποι. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις φόνων, βιασμών που όλα ξεκίνησαν μέσω site γνωριμιών. Θέλω να πιστεύω εν έτη 2012 ότι δεν υπάρχουν απληροφόρητοι  άνθρωποι, που δεν γνωρίζουν αυτούς τους κινδύνους. Παιδιά με όποιον μιλάτε δεν χρειάζεται να τον γνωρίσετε από κοντά. Αν το γνωρίσετε δεν είναι αναγκαίο να συνάψετε ερωτική σχέση μαζί του. Επίσης για να γνωρίσετε από κοντά κάποιον δεν είναι ωφέλιμο να πάτε στα τουρκοβούνια. Άρα αυτό που μπορούμε να προσάψουμε σαν αρνητικό και οφείλετε σε εμάς τους ίδιους είναι η αφέλεια μας, επικίνδυνοι άνθρωποι υπάρχουν παντού και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προσέχουμε. Οπότε μιλάτε, γελάτε, γνωριζόσαστε, αλλά με μέτρο. Δεν είναι όλα ένοχα αλλά και τίποτα όπως φαίνεται. Μην ξεχνάτε ότι οι διαδικτυακοί χώροι επικοινωνίας, επαφής, είναι κάτι πλασματικό. 

ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

Όσοι θέλετε να μάθετε λίγα παραπάνω για την διαφθορά που κρύβετε στην δημοσιογραφία, την γραμμή που ακολουθεί ο έντυπος τύπος και υποχρεώνει και τους δημοσιογράφους να την ακολουθούν. Αυτή η ταινία παραθέτει μια άσχημη και αληθινή εικόνα του επαγγέλματος και αποδεικνύει πως πολλών ειδήσεων το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένα. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα της ταινίας ο πρωταγωνιστικός ρόλος ανήκει στον Τζόνι Ντεπ.

ΥΠΟΘΕΣΗ.

Ένας συγγραφέας για βιοποριστικούς λόγους καλείται να εκτελέσει χρέη δημοσιογράφου σε μια εφημερίδα προς κατάρρευση. Προσπαθεί να δημοσιεύσει την αλήθεια γύρω από σημαντικά θέματα του τόπου αλλά δεν του επιτρέπεται. Αγωνίζεται για την αλήθεια και κατά την διάρκεια αυτού του αγώνα, βρίσκει την αγάπη.

ΠΕΡΙ ΣΧΕΣΕΩΝ .

ΑΠΙΣΤΙΑ.

Φλέγον ζήτημα μπορώ να πω πιο καυτό και από την οικονομική κρίση. Ο Έλληνας ως ερωτιάρης χωρίς φαγητό θα ζήσει, την απιστία όμως δεν την ανέχεται. Τώρα τελευταία σε κάθε συζήτηση που παραβρίσκομαι δεν ξέρω πως οι αισθηματικές συζητήσεις καταλήγουν στην απιστία. Νομίζω πως σε όλους μας έχει συμβεί να απιστήσουμε και να απιστήσεις το έτερον μας ήμισυ. Τελικά όμως είναι το έτερον μας ήμισυ ή είμαστε για εκείνο το άτομο το δικό του; Αφού υπάρχει απιστία στην μέση μάλλον δεν γίνεται να είμαστε, αυτό σκεφτήκατε οι περισσότεροι. Μην είσαστε τόσο απόλυτοι τίποτα δεν είναι δεδομένο κα σίγουρο. Όσους ανθρώπους απατημένους έχω ακούσει να εκφέρουν απόψεις όλοι λένε « έφταιξε ο-η ελεεινός-η» ή « με πλήγωσε έπαιξε μαζί μου.» Είναι απόλυτα φυσικός ο θυμός και η οργή που εκφράζεται. Εντελώς περίεργα όταν είναι θύτης ένας άνθρωπος λέει « έλα μωρέ και τι έγινε, μια φορά ήταν. Θα το καταλάβει άλλωστε;» Τα συναισθήματα αλλάζουν και τελικά αντί για κατηγορίες εκφέρονται δικαιολογίες, για να φέρουν ως αποτέλεσμα την ανακούφιση. Πρέπει να παραδεχτούμε πως κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα πράγματα. Έτσι και με την απιστία ποικίλουν οι απόψεις και ο καθένας δίνει την δική του ερμηνεία. Επίσης ανάμεσα στα δύο φύλλα όχι απλά είναι διαφορετικές οι απόψεις αλλά και οι αιτίες που οδηγούν στο αποτέλεσμα. Φυσικά σε όλα αυτά παίζει σημαντικό ρόλο η κουλτούρα ενός λαού ολόκληρου. Δεν μπορείς να ζητήσεις μεμονωμένα από έναν άνθρωπο να είναι πιστός όταν ο περίγυρος του είναι το εντελώς αντίθετο. Είναι σαν να του λες «μην είσαι ίδιος με τους άλλους, αλλά να δείχνεις το αντίθετο.» Δεν γίνονται αυτά δείχνεις αυτό που είσαι ή και το αντίστροφο. Αυτά όλα φυσικά είναι ένα γενικό πόρισμα και συμπέρασμα, που ισχύει για μεγάλο ποσοστό ανθρώπων. Αν θέλουμε ν αναφερθούμε πιο συγκεκριμένα, σε κάθε σχέση η απιστία είναι η ίδια, τα αίτια της όμως είναι διαφορετικά. Νομίζω ότι το λάθος που γίνεται κάθε φορά σε μια σχέση, ένα γάμο είναι ότι χωρίζουν οι άνθρωποι, πριν  ακόμα καταλάβουν γιατί έγινε. Το αποτέλεσμα είναι ίδιο θα μου πείτε κ εγώ θα σας πω «δολοφόνος δεν είναι αυτός που σκοτώνει αλλά που δίνει την εντολή.» Αντί να φωνάξετε να κατηγορήσετε τον σύντροφο σας, δεν ψάχνετε να βρείτε τα δικά σας λάθη. Μήπως κατά ένα ποσοστό έστω ευκαταφρόνητο, φταίξατε και εσείς; Πριν πάτε να ζητήσετε εξηγήσεις από το τρίτο πρόσωπο αναρωτηθείτε μήπως εσείς είσαστε πια το τρίτο πρόσωπο και το άλλο άτομο πήρε προαγωγή σε δεύτερο. Οι σχέσεις είναι δύσκολες, θέλουν προσπάθεια για να μείνουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Απενοχοποιήστε λίγο την λέξη απιστία και δώστε της μια πιο σωστή έννοια. Κάτι τελευταίο που πρέπει να ξεκαθαριστεί αν το άτομο που προέρχεται η απιστία ξέρεται ήδη ότι είναι απ την φύση του παραπάνω άτακτο ή καλύτερα αν η απιστία γίνει συνήθεια καλύτερα να μην ψάξετε το δίκιο σας απλά να απομακρυνθείτε.

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Ακούω πολλούς να λένε που διάθεση να ερωτευτώ, είμαστε για έρωτες τώρα και άλλες παρόμοιες κακόγουστες ανούσιες δικαιολογίες εκφρασμένες με επιτηδευμένες λανθασμένες φράσεις. Τι είναι ο έρωτας πως αποφασίζεται έτσι τις χρονικές περιόδους που θα ερωτευτείτε; Τι το περάσατε κρυολόγημα ή μόδα, όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Θέλω να κάνετε μια ιστορική αναδρομή και θα δείτε ότι οι μεγαλύτεροι έρωτες που έμειναν πραγματικά και κυριολεκτικά στην ιστορία ήταν εκείνοι που γεννήθηκαν στις πιο δυσμενείς καταστάσεις. Κάτω υπό την πίεση της φτώχιας , πείνας, της πλήρης εξαθλίωσης, πολέμων , όπως και ανάμεσα σε άτομα αλλόθρησκα, να μην τα ξεχνάμε και αυτά. Άρα τώρα τι το χετε κάνει «καραμέλα» και το λέτε όλοι που να ερωτευθείς, δεν έχεις διάθεση, δεν βρίσκεις το κατάλληλο άτομο. Όλα γίνονται κατάλληλα αρκεί να το θέλουμε. Έχω την εντύπωση πως όλες αυτές οι δικαιολογίες που ακούω καθημερινά δεν είναι τίποτα παρά μόνο η αποφυγή της αλήθειας. Η οποία αλήθεια είναι ότι φοβόμαστε να ερωτευθούμε γιατί σταματήσαμε να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους. Αυτό έγινε γιατί σταματήσαμε να έχουμε οράματα και ιδανικά, βαριόμαστε να χτίσουμε μια σχέση, βολευτήκαμε στο εύκολο το γρήγορο το ευκαιριακό σεξ. Θυμηθήκαμε το σώμα ξεχάσαμε την ψυχή πατριώτη. Μέγα λάθος, γι αυτό καθημερινά συναντάμε ανθρώπους άδειους κενούς με ψυχολογικά προβλήματα, που μπλέκονται σε παράλληλες σχέσεις γιατί φοβούνται αυτή την μια, που μπορεί να τους κρατήσει κοντά της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε άλλη περίπτωση βλέπεις ότι δεν μπορούν να κρατήσουν μια σχέση πάνω από δυο μήνες, δεν το κάνουν επίτηδες έτσι έχουν συνηθίσει, αυτή η νοοτροπία έχει περαστεί ως σωστή και πλέον οι άνθρωποι έχουμε γίνει ανίκανοι να κρατήσουμε κάτι γερό. Αν δεν κτίσεις  με σωστά θεμέλια απλά ότι και να δημιουργήσεις θα καταρρεύσει. Άρα την επόμενη φορά που θα εκφράσετε την γνώμη σας και θα βρείτε ένα σωρό βλακείες να δικαιολογηθείτε στον ίδιο σας τον εαυτό, όταν θα ξανά βάλετε το σώμα πάνω  την ψυχή σας, θυμηθείτε κακό σε σας κάνετε, μια μέρα θα γυρίσετε να κοιτάξετε γύρω σας και το μόνο που θα δείτε είναι χάος.

O πρώτος έρωτας.

Γιατί δεν τον ξεχνάμε;

Συμβαίνει σχεδόν σε όλους ή για να εκφραζόμαστε πιο σωστά σε μεγάλο ποσοστό οι άνθρωποι δεν ξεχνάνε τον πρώτο έρωτα της ζωής τους. Πολλοί θα βιαστείτε να πείτε πως μόνο για τις γυναίκες ισχύει αυτό. Λάθος μιλώντας με πολλούς ανθρώπους συνειδητοποίησα πως άντρες και γυναίκες θυμούνται τον πρώτο σοβαρό σκίρτημα, τον πρώτο κόμπο στο στομάχι τους που δεν κατέβαινε μπουκιά, την πρώτη αφηρημάδα, μέσα στο μάθημα ή την δουλειά. Καθώς διαβάζετε  λέξη προς λέξη αυτό το κείμενο ηρεμίστε και κάντε μια αξέχαστη και ξεχωριστή διαδρομή στο παρελθόν, ποιος από εσάς δεν θυμάται; Την καλοσυνάτη κοπέλα που γνώρισε στην γειτονιά, στην καφετερία στο σχολείο ή ακόμα και στην δουλειά. Με το όμορφο χαμόγελο το εκφραστικό βλέμμα. Αντίστοιχα πόσες δεν θυμόσαστε τον όμορφο ψηλό μελαχρινό πρίγκιπα που καρτερούσατε να τον δείτε βρίσκοντας οποιαδήποτε δικαιολογία για να τον συναντήσετε. Πόσοι δεν ξενυχτήσατε το βράδυ σκεπτόμενοι το πρόσωπο την φωνή την συμπεριφορά ενός ατόμου. Αναφερόμαστε καθαρά στον έρωτα και όχι σε κάτι παραπάνω και αυτό είναι που κάνει την διαφορά. Μιλάμε για κάτι αθώο, πλατωνικό που έμεινε ένα ωραίο όνειρο στην φαντασία μας. Στην ουσία ένα έναυσμα που δόθηκε για να λειτουργήσει η φαντασία μας. Κάποιοι που ήταν πιο θαρραλέοι και μη «ψαρωμένοι» το προχώρησαν λίγο παρακάτω ίσως σε  λίγες αγκαλιές και φιλάκια και μικρά ποσοστά το έφτασαν ως το τέλος. Αλλά λίγοι ήταν αυτοί που ο πρώτος έρωτας έγινε και έμεινε σύντροφος και η μεγάλη αγάπη της ζωής τους. Όπια και αν είναι η κατάληξη νομίζω πως όλοι μας θα θυμόμαστε αυτό το παιδιάστικο ενθουσιασμό, σε πολύ νεαρή ηλικία. Στην αρχή ίσως με μια πικρία που δεν ολοκληρώθηκε ή δεν συνεχίστηκε αλλά στην συνέχεια με ένα γλυκό χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπο μας.  Νομίζω πως αυτή η ανάμνηση είναι μια απ τις καλύτερες μένει ανεξάντλητη στο χρόνο, μας συνεπαίρνει έρχεται και φεύγει μόνη της μένα μαγικό τρόπο, μα πάντα ξέρουμε πως είναι σε μια άκρη του μυαλού, της καρδιάς μας. Δεν την αποβάλλουμε ποτέ και ο λόγος είναι ένας και πολύ σημαντικός. Ποιος μπορεί ν απαρνηθεί την παιδική αθωότητα..; ‘Όσο χρονών και να πάμε πάντα θα την αναζητάμε και θα προσπαθούμε μάταια να την εφαρμόσουμε ξανά στην ζωή μας. Μην ξανά αναρωτηθείτε γιατί θυμάστε, τέτοια θύμηση είναι ωραία και δεν χρειάζεται αναλύσεις αλλά συναίσθημα.

Κατάθλιψη των εορτών .

Ναι είμαστε στον μήνα των εορτών και το αίσθημα της κατάθλιψης είναι φωλιασμένο στην ψυχή των περισσοτέρων. Φέτος διακρίνω ότι έχει μια αυξητική τάση αυτή η ψυχική διαταραχή. Άγχος ένταση και ασφυκτικές υποχρεώσεις μας πνίγουν. Φέτος αυξάνονται τα έξοδα αυξάνετε και η κατάθλιψη ενός ολόκληρου λαού. Τα ιδανικά και τα ιδεώδη την επιβαρύνουν, παραδείγματος χάρη ανοίγεις την τηλεόραση βλέπεις το τέλειο αυτοκίνητο, τον τέλειο προορισμό για Χριστουγεννιάτικες διακοπές ακόμα και το τέλειο ρολόι αλλά δεν μπορείς να τα αγοράσεις. Το εισόδημα που έχουν κάποιοι σίγουρα με τις ανάγκες μας που έχουν αυξηθεί, τους φόρους που επιβάλλονται απ το κράτος για τα απαραίτητα εφόδια της καθημερινότητας μας , δεν επιτρέπουν στον κουμπαρά μας να γεμίσει και δεν φτάνουν ούτε για να φάμε. Δεν είναι υπερβολή κάποιοι συνάνθρωποι μας δεν έχουν ούτε τροφή. Αφήστε που τα αλλεπάλληλα δελτία ειδήσεων και οι δηλώσεις των πολιτικών δεν μας αφήνουν τουλάχιστον να ξεχαστούμε στην καθημερινότητα που μας επέβαλλαν. Νομίζω ότι ειδικά όσοι είναι γονείς φέτος θα περάσουν μια δύσκολη περίοδο εορτών για το πώς θα βολέψουν υποχρεώσεις και δώρα των μικρών μας φίλων. Άρα η κατάσταση επιβαρύνει το φαινόμενο της κατάθλιψης . Μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν υπερβολικά έρευνες όμως των τελευταίων χρόνων έχουν δείξει την αύξηση ατόμων που βιώνουν το αίσθημα της «εορταστικής κατάθλιψης» να τα ονομάσουμε. Δεν χρειάζεται το άτομο να είναι απαραίτητα καταθλιπτικό. Η κατάθλιψη είναι εσωτερική οργή που οφείλεται στη δυσλειτουργία των νευροδιαβιβαστών. Θα έλεγα καλύτερα πως είναι η εξωτερίκευση της οργής που συσσωρεύεται μέσα στην ψυχή. Πολλές μορφές κατάθλιψης είναι εμφανείς άλλες πάλι όχι. Ένας κακός σύμβουλος είναι και το παρελθόν, πολλές φορές έχουμε συμπτώματα κατάθλιψης λόγο της σύγκρισης που κάνουμε με τον παρελθόν μας που ίσως να ήταν καλύτερο ή θύμηση άσχημων στιγμών. Άρα φέτος ας κάνουμε μια ευχή ελπίζοντας πως θα εισακουστεί απ το γιορτινό πνεύμα των Χριστουγέννων. Να έχουμε όλοι την υγεία μας, να πάψουν πια να υποφέρουν από αρρώστιες, πείνα συνάνθρωποι μας . Να μάθουμε ν αγαπάμε και να προσφέρουμε αφιλοκερδώς. Και τέλος να συμβιβαστούμε με το παρελθόν μας τον εαυτό μας και να κάνουμε υπομονή … Καλές γιορτές να έχουμε…