Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας.

Για όσους δεν έχουν δει ή διαβάσει για τον έρωτα του φιλόδοξου ιερέα Ράλφ με την νεαρή Μέγκυ είναι η ώρα να το κάνουν. Παλιά αλλά ωραία επιλογή  της ταινία ή του βιβλίου τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας.

Κριτικές για το βιβλίο:

• "Το μυθιστόρημα της McCullough είναι εξαιρετικό... Η διήγηση υπέροχη, ο ρυθμός σταθερός και γρήγορος. Το διάβασα με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση απόλαυσα την κάθε του σελίδα... Το συνιστώ με όλη μου την καρδιά."

The Times

• "Ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα που κυριολεκτικά σε καθηλώνει."                                                      Timew Literary Supplement    

• "Η σύγκριση του με το Όσα παίρνει ο Άνεμος είναι απόλυτα δίκαιη... δραματική πλοκή... πειστικοί χαρακτήρες... ένταση που κορυφώνεται σταθερά... θα ενθουσιάσει κάθε αναγνώστη."    Publishers Weekly

 Για την ταινία:

Υπόθεση

Ένας καθολικός παπάς – ο Ραλφ ντε Μπρικασάρ – με εμφάνιση ζεν πρεμιέ ερωτεύεται τη νεαρή Μέγκι Κλίρι – που τη γνωρίζει από μωρό – και κάνει μαζί της έναν γιο ο οποίος θα γίνει επίσης παπάς…

Πρωταγωνιστούν : Ρίτσαρντ Τσάμπερλεν , Ρέιτσελ Γουόρντ.

The watcher.

Για τους λάτρεις των αστυνομικών περιπετειών, χωρίς αιματηρές σκηνές και με αρκετή αστυνομική λεπτομέρεια και παρατηρητικότητα το watcher είναι η κατάλληλη ταινία.

Υπόθεση 

Ένας κατ εξακολούθησιν δολοφόνος που διατηρεί ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Τζόελ Κάμπελ, επιθεωρητή της αστυνομίας ο οποίος κάποτε παραλίγο να τον συλλάβει και τώρα έχει αποσυρθεί, ανοίγει νέο κύκλο αίματος, τροφοδοτώντας παράλληλα τον πρώην διώκτη με στοιχεία που οδηγούν στα υποψήφια θύματα.

 Πρωταγωνιστούν : Κιάνου Ριβς, Τζέιμς Σπέιντερ, Μαρίζα Τομέι.

Διάρκεια : 91 λεπτά.

Ευτυχία.

Ευτυχία σύνθετη λέξη από το ευ- τύχη, τελικά στην ζωή μας χρειάζεται τύχη ; Τύχη απλή δισύλλαβη λέξη που την χρησιμοποιούμε όταν όλα πάνε καλά, βολικά χωρίς δυσκολίες. Άρα σύμμαχός μας στην ευτυχία είναι η τύχη και τι γίνεται δηλαδή αν κάποιος δεν την διαθέτει, είναι καταδικασμένος να δυστυχήσει. Είμαι της άποψης πως μάθαμε να βάζουμε "ταμπελάκια" στο κάθε τι, ώστε να βολευόμαστε. Όλα σίγουρα συμβάλουν αλλά η ευτυχία είναι συναίσθημα ανάλογο με την δική μας οπτική γωνία. Αν δεν κάνεις τίποτα εσύ, πως θα νιώσεις συναισθήματα που θα σε οδηγήσουν σ εκείνη, όπως χαρά, αγάπη, ικανοποιήση ; Εκτός απ την τύχη υπάρχει , η βούληση αλληλένδετη η μια απ την άλλη, για ν έχεις τύχη πρέπει να χεις βούληση να την χρησιμοποιείς, δηλαδή πρωτοβουλία, να ρισκάρεις και ύστερα ν αναμένεις. Μ έχουν κουράσει οι καθημερινές θεωρίες που ακούω γύρω απ το θέμα ευτυχία. Είναι ένα θέμα υποκειμενικό με πολλές "πόρτες, παράθυρα" κ.τ.λ. Για κάποιον ευτυχία είναι η επαγγελματική άνοδο, γι άλλον η οικογένεια, η οικονομική σιγουριά, η καλοπέραση, η διασκέδαση, η προσφορά. Μέσα σε λίγες γραμμές αναφέραμε αρκετούς τρόπους ζωής που οδηγούν τον καθένα μας στην ευτυχία. Άρα δεν υπάρχει αυτό που λέμε "μαγική συνταγή", ούτε "χρυσοί κανόνες", δεν διδάσκετε και δεν αφομοιώνεται όσο και ν αναλύουμε την ετοιμολογία της. Οπότε όταν δεν είμαστε καλά, είμαστε στεναχωρημένοι για διάφορους λόγους , διότι τα προβλήματα ποτέ δεν λείπουν και είναι πολλά καλό είναι να θυμόμαστε πως ότι έχουμε ακούσει για το τέλειο που μας βοηθά να την πλησιάσουμε είναι ψέμα ή πλασματικό. Δεν μας οδηγεί ουσιαστικά τίποτα στην ευτυχία παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός. Μέσα μας πηγάζει το συναίσθημα, από την καρδιά το μυαλό μας, τα υπόλοιπα είναι θεωρίες που τις δημιούργησαν άνθρωποι που δεν ήξεραν τι να κάνουν. Μην ψάχνεις μέσα από ανούσιους τρόπους, αποτυχημένες καταστάσεις και αρνητικούς ανθρώπους να γίνεις ευτυχισμένος . Ψάξε μέσα σε μικρά καθημερινά πράγματα,που σε κάνουν να νιώθεις καλύτερος άνθρωπος, σου ανεβάζουν την ψυχολογία. Όλα πηγάζουν από μέσα μας , πολέμησε τον χειρότερο εχθρό σου που σε οδηγεί στην μιζέρια και αυτός δεν είναι άλλος από τον ίδιο σου τον εαυτό. Ζήσε πρόσφερε, αγάπησε, πες αυτό που αισθάνεσαι, μην δέχεσαι τα πάντα, το όχι δεν έχει αρνητικές συνέπειες. Ανακάλυψε την δύναμη που έχεις μέσα σου, διεκδικώντας ότι σου ανήκει δικαιωματικά, χωρίς να τσαλαπατάς ανθρώπους που δεν σου φταίνε, απλά απομάκρυνε όποιον σε δυσκολεύει να φτάσεις τ όνειρο σου δηλαδή την ευτυχία σου.

Τσιμεντένιοι άνθρωποι.

Άνθρωποι μόνοι σε μικρά κελιά που τα ονομάζουμε διαμερίσματα. Καθημερινά βλέπω πολλούς ανθρώπους μαζί στο ίδιο μέρος, να είναι παρέα όπως λέμε και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο καθένας είναι μόνος. Το διακρίνω μέσα από τις κινήσεις του καθενός, τις συζητήσεις οι οποίες επικρατούν. Έχω δει άτομα να κάθονται στο ίδιο τραπέζι να κάνουν ώρα να μιλήσουν και μην μου πείτε πως έτσι είναι, γιατί αν όντως ίσχυε αυτό θα μέναμε σπίτι μας και δεν θα βγαίναμε για φαγητό ή καφέ.  Συναντώ ανθρώπους που δεν έχουν απολύτως τίποτα κοινό μεταξύ τους, καμία δραστηριοτητα, δίχως ουσιώδης διαλόγους αλλά φαινομενικά είναι μαζί. Μας φοβίζει η μοναξιά και μένουμε στο φαινομενικά με κατάληξη να χάσουμε την ουσία. Στην ουσία έχουμε μεταλλαχθεί σε τσιμεντένιους ανθρώπους, όντα που μένουν μέσα στο τσιμέντο της πόλης, το καυσαέριο, την βαβούρα, είναι συνωστισμένοι πολλοί μαζί, μπουλούκι, σε καφετέριες, εστιατόρια, πορείες, οργανώσεις αλλά τελικά είναι μόνοι. Μιλάς με άτομα απομακρυσμένα, με τουπέ , υφάκι, ειρωνεία , αυτά διακρίνεις σ έναν καθημερινό διάλογο. Καταντήσαμε να κινούμαστε στην καθημερινότητα μας, σαν στρατιωτάκια, φτάνουμε να πλήττουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, οπότε που χρόνος για τον συνάνθρωπο. Ζευγάρια δήθεν ευτυχισμένα που πάνω από μισή ώρα μαζί νιώθουν βάρος, καταπίεση, παρέες χαρούμενες για δέκα φωτογραφίες στο φεισμπουκ. Λαμπεροί άνθρωποι για τα φώτα της δημοσιότητας, όσο διαρκεί μια συνέντευξη, μια ομιλία. Δεν κατηγορώ όλους τους ανθρώπους, απλά θεωρώ πως το 90% που μένουμε σε πόλεις έχουμε απλά κουραστεί, με τους γρήγορους ρυθμούς που επιτάσσει η εποχή μας ώστε να τα προλάβουμε όλα. Χάσαμε ότι αθώο μπορεί να είχαμε , το χειρότερο είναι πως αντικρίζω παιδιά που γεννήθηκαν , ζουν σαν ενήλικες. Σκεφτείτε τα δικά σας, τα δικά μας παιδικά χρόνια κι αναρωτηθείτε είναι τα ίδια με των σημερινών παιδιών; Βλέπουμε παιδιά σε πλατείες να παίζουν, πόσο βίαια είναι με τους συνομήλικους τους, το χειρότερο, βγαίνουν με την συνοδεία ενός γονέα ο οποίος δικαίως το συνοδεύει , φοβάται σε τέτοιους καιρούς που ζούμε να τ αφήσει μόνο του, αλλά διαρκώς είναι μες στην παρατήρηση, μη, όχι, άστο. Πως ένα παιδί που δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλία πως θα παίξει να γίνει μεθαύριο ένας αυτόβουλος ενήλικας; Άρα εμείς χτίζουμε το μπετόν που έχουμε μέσα μας, ηθελημένα ή μη... ίσως γιατί μάθαμε ή καλύτερα μας μάθανε έτσι... μπορεί κάπου να βολευτήκαμε κι εμείς, να μην αντιδράσαμε όταν έπρεπε και με τον κατάλληλο τρόπο. Το χειρότερο είναι πως γινόμαστε λανθασμένα πρότυπα για τις γενιές του αύριο, που προμηνύονται πολύ χειρότερες απ την δικιά μας , απ τις προγενέστερες. Εμείς προλάβαμε αυτό που ονομάζουμε φιλότιμο κι αξιοπρέπεια. Κάποιοι κόντρα στο ρεύμα του τσιμέντου τα κράτησαν, δεν πάγωσαν, ούτε έγιναν σκληροί, απάνθρωποι, απαθής, κοινός παρτάκιδες. Συμπέρασμα η δυστυχία που πλήττει την εποχή μας είναι δημιούργημα ανθρώπινο, δηλαδή δικό μας, έχει την υπογραφή μας την συγκατάθεση μας, απλά υπάρχει η άρνηση της γλώσσα ώστε να υπάρξει η συνειδητή αποδοχή ότι εμείς φταίμε. Καταλήγουμε στο ότι εμείς στις καρδιές μας έχουμε περισσότερο μπετό απ ότι τα κτίρια που διαμένουμε, το υποδηλώνουν οι πράξεις μας , η συμπεριφορά μας. Μην βιαστείτε να πείτε έτσι μας κατάντησαν, οι όποιοι κι αν είναι αυτοί... έτσι επιτρέψαμε ο καθένας μεμονωμένα να καταντήσουμε. Δεν είναι δύσκολο να έρθει η αλλαγή αλλά για να υλοποιηθεί η ριμάδα χρειάζεται ο καθένας ξεχωριστά ν αλλάξει τον εαυτό του. Να δει ξεκάθαρα τι δεν του αρέσει και ν αλλάξει έμπρακτα πρώτα ο ίδιο, να γίνει ζωντανό παράδειγμα αυτών που υποστηρίζει και ύστερα είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν και ακόλουθοι. Σίγουρα όλοι δεν θα ενστερνιστούν την αλλαγή αλλά ακόμα κι έναν άνθρωπο να τον οδηγήσεις προ κάτι καλύτερο, σίγουρα είναι κοινωνικό όφελος και προσωπική ευχαρίστηση, αυτού που αλλάζει κι αυτού που υπέδειξε τον δρόμος. Για αρχή καλό θα ήταν να γίνουμε ψυχικά λίγο πιο άνθρωποι... 

Ανιδιοτέλεια.

Γνωρίζουμε την πραγματική έννοια της λέξης. Κατάλαβε ποτέ κανένας μας τι σημαίνει πραγματικά ανιδιοτέλεια; Το βιώσαμε αυτό το συναίσθημα ή το βάλαμε σε καλούπι, μεταφράζοντας το ο καθένας όπως τον βολεύει. Οι λέξεις εκφράζονται σαν συναισθήματα με βάση την ετυμολογία τους και όχι το συμφέρον. Το αντίθετο υποδεικνύει ασταθής, ανώριμους και άβουλους χαρακτήρες, οι οποίοι γίνονται έρμαια  καταστάσεων , ατόμων , απόψεων που τους περιβάλλουν. Η ανιδιοτέλεια λοιπόν δεν υποδηλώνει αδιαφορία όπως θέλουν να πιστεύουν και να υποστηρίζουν έμπρακτα μερικοί. Αντιθέτως βασίζετε στην συναισθηματική ή υλική προσφορά του ατόμου, αφήνοντας ελεύθερη την βούληση του συνανθρώπου του να ανταπόδοση. Με απλά λόγια δεν περιμένεις να δώσεις για να πάρεις. Σε καμία τον περιπτώσεων όμως δεν είναι αναγκαίο να δέχεσαι το ψέμα, την διπροσωπία και την γαϊδουριά του άλλου για να κατέχεις τον τίτλο του ανιδιοτελή ανθρώπου. Επιτέλους ας μάθουμε μια φορά στην ζωή μας να επιστρέφουμε αυτό που λαμβάνουμε από τον συνάνθρωπο μας. Είναι τόσο δύσκολο ή δυσνόητο- ακαταλαβίστικο. Φοβόμαστε να δώσουμε και με τον τρόπο μας ζητάμε να πάρουμε κι όταν μας επιβληθεί μέσω των καταστάσεων ν ανταποδώσουμε, « πετάμε» μια ανιδιοτέλεια και την «βγάζουμε καθαρή.» Μάθετε λοιπόν πρώτα την ερμηνεία των λέξεων και στην συνέχεια μεταφέρετε τις στα συναισθήματα σας και κατά συνέπεια στην ζωή σας. Για όσους δεν έχουν λεξικά σπίτι τους ανιδιοτέλεια < αν- στερητικό + ιδιοτέλεια ...
χωρίς προσωπικό συμφέρον μία ανιδιοτελής προσφορά

Δανεικά ιδανικά.

Ζούμε σε μια χώρα που επικρατεί ένα κοινωνικό- ηθικό αλαλούμ. Χάσαμε αξίες , ιδανικά, σταματήσαμε να έχουμε οράματα και όνειρα. Μεγαλώσαμε ακούγοντας από γονείς, συγγενείς για  ιδανικά και τελικά καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως  ήταν δανεικά. Ακούγαμε το τρίπτυχο Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια για να συνειδητοποιήσουμε πως ξεπουλήσαμε την πατρίδα την οποία υμνούσαμε και υπερηφανευόμασταν σε κάθε συζήτηση.  Όπου βρισκόμασταν περηφανευόμασταν που ήμασταν Έλληνες  λέγαμε το πόσο έξυπνοι, μάγκες ήμασταν. Ώρες ατελείωτες περιγράφαμε σε ξένους για τα μέρη τα ελληνικά, τα φαγητά μας, τις παραδόσεις μας. Τώρα που ένας ολόκληρος λαός πεινάει που είναι αυτά; Εξιστορούσαμε τα γεγονότα του 40 για το ιστορικό «ΟΧΙ» και τους «ήρωες του 21» και που πήγαν αυτοί οι αγώνες; Επαναπαυτήκαμε με την εξιστόρηση τους και σταματήσαμε ο καθένας ξεχωριστά τον δικό του προσωπικό αγώνα, που θα μας ανέβαζε ακόμα παραπάνω ως έθνος. Μένουμε στους καναπέδες μας βλέποντας Τούρκικες σειρές και το μόνο που κάνουμε κατηγορούμε τα κανάλια που τις προβάλουν. Άμα δεν θέλεις μην τις βλέπεις, μην χαρίζεις τηλεθέαση για να μην προβάλλονται. Τελικά αυτό θα δείξει αν είσαι πατριώτης ή όχι; Έχουμε μια Γερμανία που κάθε μέρα μας κατακεραυνώνει και μ έναν χαρακτηρισμό απρεπή αλλά η Ελλάδα συνεχίζει να ζει με τα δανεικά της. Μην προλάβεις να πεις εμείς ο λαός δανειζόμαστε; Οι πολιτικοί φταίνε!  Ποιος έδωσε το βήμα σ αυτούς τους ανθρώπους ν αποφασίζουν για το μέλλον σου και το μέλλον της χώρας σου;

Προδώσαμε το Θεό μας πιστεύοντας ο καθένας μεμονωμένα σε ότι θεωρεί Θεό του. Για κάποιους είναι το χρήμα, για άλλους η δόξα, η φήμη, ο θαυμασμός. Στην ουσία προσπαθήσαμε να φτάσουμε την θέωση γινόμενοι νάρκισσοι. Μπερδέψαμε τη ύλη η οποία είναι άψυχη και την υπερτιμήσαμε δίνοντας της περισσότερη αξία απ όσο θα έπρεπε. Μπαίνεις στις εκκλησίες και τις βλέπεις διακοσμημένες λες και είναι ανάκτορα. Χάνουμε την ουσία που μας δίδαξε ο Χριστός, την αγάπη. Χαλάμε τις καρδιές μας βάζοντας σπιουνιές ο ένας για τον άλλον, εκτοξεύοντας χολή. Μετά πάμε εξομολογούμαστε, κοινωνάμε, ζητάμε ένα τυπικό συγνώμη, σκάμε κι ένα ψεύτικο χαμόγελο και έτσι λεγόμαστε καλοί και δίκαιοι  Χριστιανοί.  Συνεχίζουμε τις πισώπλατες συζητήσεις , τα μαχαιρώματα, τα ψέματα, τις δολοπλοκίες αλλά αφού τηρήσαμε τον παραπάνω κανόνας είμαστε ήρεμοι, ταπεινοί και δίκαιοι . Αν δε υπάρξει κάποιος που έχει αντίθετη άποψη και τολμήσει την εκφράσει χαρακτηρίζετε ως εγωιστής, υπέρ- ευαίσθητος, μυγιάγγιχτος,  ίσως και βλάσφημος .Και η θρησκεία στο τρυπάκι και στο κουτάκι του φαίνεσθαι όχι του είναι.

Τέλος η οικογένεια άραγε καταφέραμε να περισώσουμε κάτι; Δεν νομίζω. Βλέπω οικογένειες που τα αδέλφια μεταξύ τους δεν μιλάμε, δεν υφίσταται τρόπος ειρηνικής επικοινωνίας, διαλόγου, συζήτησης. Συμπεριφέρεται ο ένας στον άλλον σαν να είναι οι χειρότεροι εχθροί. Αντικρίζω διαλυμένες οικογένειες ή για να λέμε την αλήθεια όπως είναι φοβόμαστε να δημιουργήσουμε οικογένεια για να μην την διαλύσουμε. Σταματήσαμε να πιστεύουμε στα «δανεικά ιδανικά» πρότυπα που μας πλασάρανε τόσα χρόνια. Βαρεθήκαμε να απογοητευόμαστε, να τρώμε τα μούτρα μας και προς αποφυγή στο να φέρνουμε δυστυχισμένους ανθρώπους από κούνιας, μένουμε στην αδράνεια.

Το πατροπαράδοτο Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια μένει στο ψυγείο, η νέα τάξη των πραγμάτων σου επιβάλλει το νέο σάπιο σύστημα της. Που το δημιούργησαν οι προγενέστερες γενιές για να βιώσεις την άσχημη πλευρά του. Το ερώτημα είναι εσύ θα αντιδράσεις;

Κατερίνα Ράγιου.

Ανοιξιάτικες αλλεργίες .

Άνοιξη ωραία εποχή αλλά βρε παιδιά και οι αλλεργία παραμένει αλλεργία και η αλήθεια να λέγετε είναι πολύ ενοχλητικά τα συμπτώματα της. Οι πιο συνηθισμένες ανοιξιάτικες αλλεργίες, η αλλεργική ρινίτιδα με ή χωρίς επιπεφυκίτιδα και το αλλεργικό άσθμα, οφείλονται κυρίως στη γύρη των φυτών.

Οι ένοχοι

Δέντρα (ελιά, ακακία, λεύκα, κυπαρίσσι).

Αγρωστώδη (άγρια δημητριακά), χορτάρια, γρασίδια, γκαζόν, 'αγριάδα'.

Ζιζάνια, αγριόχορτα, θάμνοι, αγριοβότανα.

Συμπτώματα

 Συμπτώματα που προκαλούν οι γύρεις εντοπίζονται κυρίως στη μύτη, αλλά πολλές φορές συμμετέχουν και τα μάτια, ενώ δεν αποκλείεται η παρουσία «εαρινού» αλλεργικού βρογχικού άσθματος. Τα μάτια των ασθενών παρουσιάζουν φαγούρα, δακρύζουν και είναι κόκκινα. Τα χαρακτηριστικά πολλαπλά πρωινά φτερνίσματα, σε συνδυασμό με κνησμό, είναι η τυπική εκδήλωση εποχικής αλλεργικής ρινίτιδας. Η αλλεργική ρινίτιδα συχνά συνυπάρχει με άσθμα. Το άσθμα, εκτός από βήχα, μπορεί να εκδηλώνεται κατά κρίσεις με αναπνευστικό συριγμό (βράσιμο στο θώρακα) και δύσπνοια.

Τι να αποφύγουμε .

1.Αποφύγετε την άμεση επαφή με τα φυτά που σας προκαλούν αλλεργία, παρόλο που η γύρη τους μεταφέρεται με τον αέρα χιλιόμετρα μακριά.

2.Μην ασχολείστε με την κηπουρική την άνοιξη. Αν έχετε κήπο, φροντίστε να τον έχει καθαρίσει από τα «ένοχα» φυτά κάποιος άλλος!

3.Αποφεύγετε να αερίζετε το σπίτι ή τα κλινοσκεπάσματα και να απλώνετε ρούχα τις ώρες που οι συγκεντρώσεις της γύρης στην ατμόσφαιρα είναι υψηλές, δηλαδή: α) 9-12 το πρωί και ιδιαίτερα όταν φυσά, β) τις πολύ ζεστές ξηρές ημέρες, που έχει και άπνοια και η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι αυξημένη.

4.Φοράτε απαραίτητα γυαλιά ηλίου, ιδιαίτερα αν έχετε επιπεφυκίτιδα.

5.Κλείνετε τα παράθυρα όταν οδηγείτε στην εξοχή και χρησιμοποιείτε στο αυτοκίνητο κλιματισμό που διαθέτει ειδικά φίλτρα για τη γύρη.

6.Φοράτε κράνος που καλύπτει μύτη και μάτια, αν οδηγείτε μηχανή.

7.Καθαρίζετε συχνά τα φίλτρα των κλιματιστικών που έχετε στο σπίτι και στο αυτοκίνητό σας.

8.Περιορίστε τις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας (π.χ. να μπαίνετε από εξωτερικό ζεστό περιβάλλον σε κλιματιζόμενο χώρο) και αποφύγετε τις έντονες μυρωδιές (π.χ. αποσμητικά, απορρυπαντικά, αρώματα), επειδή τα συμπτώματα της αλλεργίας πυροδοτούνται από αυτούς τους «ερεθιστικούς» παράγοντες.

θεραπεία…
Όσοι είστε αλλεργικοί, σίγουρα έχετε χρησιμοποιήσει τα  αντισταμινικά, κορτικοστεροειδή και εισπνεόμενα φάρμακα για να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματά . Επίσης, ενδέχεται να έχετε κάνει και εμβόλιο για να απευαισθη­τοποιήσετε τον οργανισμό σας από τον παράγοντα που σας προκαλεί την αλλεργία.

v  Να σημειωθεί πως οι πολύ ευαίσθητοι οργανισμοί μπορεί να εκδηλώσουν και δερματικές αλλεργίες πολύ πιο εύκολα την Άνοιξη από τις υπόλοιπες εποχές οπότε αν παρουσιάσετε έντονες κοκκινίλες που δεν υποχωρούν την δεύτερη ημέρα της εμφάνισης τους μην το αμελήσετε κατευθείαν σε νοσοκομείο ή δερματολόγο.