Ευτυχία.

Ευτυχία σύνθετη λέξη από το ευ- τύχη, τελικά στην ζωή μας χρειάζεται τύχη ; Τύχη απλή δισύλλαβη λέξη που την χρησιμοποιούμε όταν όλα πάνε καλά, βολικά χωρίς δυσκολίες. Άρα σύμμαχός μας στην ευτυχία είναι η τύχη και τι γίνεται δηλαδή αν κάποιος δεν την διαθέτει, είναι καταδικασμένος να δυστυχήσει. Είμαι της άποψης πως μάθαμε να βάζουμε "ταμπελάκια" στο κάθε τι, ώστε να βολευόμαστε. Όλα σίγουρα συμβάλουν αλλά η ευτυχία είναι συναίσθημα ανάλογο με την δική μας οπτική γωνία. Αν δεν κάνεις τίποτα εσύ, πως θα νιώσεις συναισθήματα που θα σε οδηγήσουν σ εκείνη, όπως χαρά, αγάπη, ικανοποιήση ; Εκτός απ την τύχη υπάρχει , η βούληση αλληλένδετη η μια απ την άλλη, για ν έχεις τύχη πρέπει να χεις βούληση να την χρησιμοποιείς, δηλαδή πρωτοβουλία, να ρισκάρεις και ύστερα ν αναμένεις. Μ έχουν κουράσει οι καθημερινές θεωρίες που ακούω γύρω απ το θέμα ευτυχία. Είναι ένα θέμα υποκειμενικό με πολλές "πόρτες, παράθυρα" κ.τ.λ. Για κάποιον ευτυχία είναι η επαγγελματική άνοδο, γι άλλον η οικογένεια, η οικονομική σιγουριά, η καλοπέραση, η διασκέδαση, η προσφορά. Μέσα σε λίγες γραμμές αναφέραμε αρκετούς τρόπους ζωής που οδηγούν τον καθένα μας στην ευτυχία. Άρα δεν υπάρχει αυτό που λέμε "μαγική συνταγή", ούτε "χρυσοί κανόνες", δεν διδάσκετε και δεν αφομοιώνεται όσο και ν αναλύουμε την ετοιμολογία της. Οπότε όταν δεν είμαστε καλά, είμαστε στεναχωρημένοι για διάφορους λόγους , διότι τα προβλήματα ποτέ δεν λείπουν και είναι πολλά καλό είναι να θυμόμαστε πως ότι έχουμε ακούσει για το τέλειο που μας βοηθά να την πλησιάσουμε είναι ψέμα ή πλασματικό. Δεν μας οδηγεί ουσιαστικά τίποτα στην ευτυχία παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός. Μέσα μας πηγάζει το συναίσθημα, από την καρδιά το μυαλό μας, τα υπόλοιπα είναι θεωρίες που τις δημιούργησαν άνθρωποι που δεν ήξεραν τι να κάνουν. Μην ψάχνεις μέσα από ανούσιους τρόπους, αποτυχημένες καταστάσεις και αρνητικούς ανθρώπους να γίνεις ευτυχισμένος . Ψάξε μέσα σε μικρά καθημερινά πράγματα,που σε κάνουν να νιώθεις καλύτερος άνθρωπος, σου ανεβάζουν την ψυχολογία. Όλα πηγάζουν από μέσα μας , πολέμησε τον χειρότερο εχθρό σου που σε οδηγεί στην μιζέρια και αυτός δεν είναι άλλος από τον ίδιο σου τον εαυτό. Ζήσε πρόσφερε, αγάπησε, πες αυτό που αισθάνεσαι, μην δέχεσαι τα πάντα, το όχι δεν έχει αρνητικές συνέπειες. Ανακάλυψε την δύναμη που έχεις μέσα σου, διεκδικώντας ότι σου ανήκει δικαιωματικά, χωρίς να τσαλαπατάς ανθρώπους που δεν σου φταίνε, απλά απομάκρυνε όποιον σε δυσκολεύει να φτάσεις τ όνειρο σου δηλαδή την ευτυχία σου.

Τσιμεντένιοι άνθρωποι.

Άνθρωποι μόνοι σε μικρά κελιά που τα ονομάζουμε διαμερίσματα. Καθημερινά βλέπω πολλούς ανθρώπους μαζί στο ίδιο μέρος, να είναι παρέα όπως λέμε και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο καθένας είναι μόνος. Το διακρίνω μέσα από τις κινήσεις του καθενός, τις συζητήσεις οι οποίες επικρατούν. Έχω δει άτομα να κάθονται στο ίδιο τραπέζι να κάνουν ώρα να μιλήσουν και μην μου πείτε πως έτσι είναι, γιατί αν όντως ίσχυε αυτό θα μέναμε σπίτι μας και δεν θα βγαίναμε για φαγητό ή καφέ.  Συναντώ ανθρώπους που δεν έχουν απολύτως τίποτα κοινό μεταξύ τους, καμία δραστηριοτητα, δίχως ουσιώδης διαλόγους αλλά φαινομενικά είναι μαζί. Μας φοβίζει η μοναξιά και μένουμε στο φαινομενικά με κατάληξη να χάσουμε την ουσία. Στην ουσία έχουμε μεταλλαχθεί σε τσιμεντένιους ανθρώπους, όντα που μένουν μέσα στο τσιμέντο της πόλης, το καυσαέριο, την βαβούρα, είναι συνωστισμένοι πολλοί μαζί, μπουλούκι, σε καφετέριες, εστιατόρια, πορείες, οργανώσεις αλλά τελικά είναι μόνοι. Μιλάς με άτομα απομακρυσμένα, με τουπέ , υφάκι, ειρωνεία , αυτά διακρίνεις σ έναν καθημερινό διάλογο. Καταντήσαμε να κινούμαστε στην καθημερινότητα μας, σαν στρατιωτάκια, φτάνουμε να πλήττουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, οπότε που χρόνος για τον συνάνθρωπο. Ζευγάρια δήθεν ευτυχισμένα που πάνω από μισή ώρα μαζί νιώθουν βάρος, καταπίεση, παρέες χαρούμενες για δέκα φωτογραφίες στο φεισμπουκ. Λαμπεροί άνθρωποι για τα φώτα της δημοσιότητας, όσο διαρκεί μια συνέντευξη, μια ομιλία. Δεν κατηγορώ όλους τους ανθρώπους, απλά θεωρώ πως το 90% που μένουμε σε πόλεις έχουμε απλά κουραστεί, με τους γρήγορους ρυθμούς που επιτάσσει η εποχή μας ώστε να τα προλάβουμε όλα. Χάσαμε ότι αθώο μπορεί να είχαμε , το χειρότερο είναι πως αντικρίζω παιδιά που γεννήθηκαν , ζουν σαν ενήλικες. Σκεφτείτε τα δικά σας, τα δικά μας παιδικά χρόνια κι αναρωτηθείτε είναι τα ίδια με των σημερινών παιδιών; Βλέπουμε παιδιά σε πλατείες να παίζουν, πόσο βίαια είναι με τους συνομήλικους τους, το χειρότερο, βγαίνουν με την συνοδεία ενός γονέα ο οποίος δικαίως το συνοδεύει , φοβάται σε τέτοιους καιρούς που ζούμε να τ αφήσει μόνο του, αλλά διαρκώς είναι μες στην παρατήρηση, μη, όχι, άστο. Πως ένα παιδί που δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλία πως θα παίξει να γίνει μεθαύριο ένας αυτόβουλος ενήλικας; Άρα εμείς χτίζουμε το μπετόν που έχουμε μέσα μας, ηθελημένα ή μη... ίσως γιατί μάθαμε ή καλύτερα μας μάθανε έτσι... μπορεί κάπου να βολευτήκαμε κι εμείς, να μην αντιδράσαμε όταν έπρεπε και με τον κατάλληλο τρόπο. Το χειρότερο είναι πως γινόμαστε λανθασμένα πρότυπα για τις γενιές του αύριο, που προμηνύονται πολύ χειρότερες απ την δικιά μας , απ τις προγενέστερες. Εμείς προλάβαμε αυτό που ονομάζουμε φιλότιμο κι αξιοπρέπεια. Κάποιοι κόντρα στο ρεύμα του τσιμέντου τα κράτησαν, δεν πάγωσαν, ούτε έγιναν σκληροί, απάνθρωποι, απαθής, κοινός παρτάκιδες. Συμπέρασμα η δυστυχία που πλήττει την εποχή μας είναι δημιούργημα ανθρώπινο, δηλαδή δικό μας, έχει την υπογραφή μας την συγκατάθεση μας, απλά υπάρχει η άρνηση της γλώσσα ώστε να υπάρξει η συνειδητή αποδοχή ότι εμείς φταίμε. Καταλήγουμε στο ότι εμείς στις καρδιές μας έχουμε περισσότερο μπετό απ ότι τα κτίρια που διαμένουμε, το υποδηλώνουν οι πράξεις μας , η συμπεριφορά μας. Μην βιαστείτε να πείτε έτσι μας κατάντησαν, οι όποιοι κι αν είναι αυτοί... έτσι επιτρέψαμε ο καθένας μεμονωμένα να καταντήσουμε. Δεν είναι δύσκολο να έρθει η αλλαγή αλλά για να υλοποιηθεί η ριμάδα χρειάζεται ο καθένας ξεχωριστά ν αλλάξει τον εαυτό του. Να δει ξεκάθαρα τι δεν του αρέσει και ν αλλάξει έμπρακτα πρώτα ο ίδιο, να γίνει ζωντανό παράδειγμα αυτών που υποστηρίζει και ύστερα είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν και ακόλουθοι. Σίγουρα όλοι δεν θα ενστερνιστούν την αλλαγή αλλά ακόμα κι έναν άνθρωπο να τον οδηγήσεις προ κάτι καλύτερο, σίγουρα είναι κοινωνικό όφελος και προσωπική ευχαρίστηση, αυτού που αλλάζει κι αυτού που υπέδειξε τον δρόμος. Για αρχή καλό θα ήταν να γίνουμε ψυχικά λίγο πιο άνθρωποι... 

Ανιδιοτέλεια.

Γνωρίζουμε την πραγματική έννοια της λέξης. Κατάλαβε ποτέ κανένας μας τι σημαίνει πραγματικά ανιδιοτέλεια; Το βιώσαμε αυτό το συναίσθημα ή το βάλαμε σε καλούπι, μεταφράζοντας το ο καθένας όπως τον βολεύει. Οι λέξεις εκφράζονται σαν συναισθήματα με βάση την ετυμολογία τους και όχι το συμφέρον. Το αντίθετο υποδεικνύει ασταθής, ανώριμους και άβουλους χαρακτήρες, οι οποίοι γίνονται έρμαια  καταστάσεων , ατόμων , απόψεων που τους περιβάλλουν. Η ανιδιοτέλεια λοιπόν δεν υποδηλώνει αδιαφορία όπως θέλουν να πιστεύουν και να υποστηρίζουν έμπρακτα μερικοί. Αντιθέτως βασίζετε στην συναισθηματική ή υλική προσφορά του ατόμου, αφήνοντας ελεύθερη την βούληση του συνανθρώπου του να ανταπόδοση. Με απλά λόγια δεν περιμένεις να δώσεις για να πάρεις. Σε καμία τον περιπτώσεων όμως δεν είναι αναγκαίο να δέχεσαι το ψέμα, την διπροσωπία και την γαϊδουριά του άλλου για να κατέχεις τον τίτλο του ανιδιοτελή ανθρώπου. Επιτέλους ας μάθουμε μια φορά στην ζωή μας να επιστρέφουμε αυτό που λαμβάνουμε από τον συνάνθρωπο μας. Είναι τόσο δύσκολο ή δυσνόητο- ακαταλαβίστικο. Φοβόμαστε να δώσουμε και με τον τρόπο μας ζητάμε να πάρουμε κι όταν μας επιβληθεί μέσω των καταστάσεων ν ανταποδώσουμε, « πετάμε» μια ανιδιοτέλεια και την «βγάζουμε καθαρή.» Μάθετε λοιπόν πρώτα την ερμηνεία των λέξεων και στην συνέχεια μεταφέρετε τις στα συναισθήματα σας και κατά συνέπεια στην ζωή σας. Για όσους δεν έχουν λεξικά σπίτι τους ανιδιοτέλεια < αν- στερητικό + ιδιοτέλεια ...
χωρίς προσωπικό συμφέρον μία ανιδιοτελής προσφορά

Δανεικά ιδανικά.

Ζούμε σε μια χώρα που επικρατεί ένα κοινωνικό- ηθικό αλαλούμ. Χάσαμε αξίες , ιδανικά, σταματήσαμε να έχουμε οράματα και όνειρα. Μεγαλώσαμε ακούγοντας από γονείς, συγγενείς για  ιδανικά και τελικά καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως  ήταν δανεικά. Ακούγαμε το τρίπτυχο Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια για να συνειδητοποιήσουμε πως ξεπουλήσαμε την πατρίδα την οποία υμνούσαμε και υπερηφανευόμασταν σε κάθε συζήτηση.  Όπου βρισκόμασταν περηφανευόμασταν που ήμασταν Έλληνες  λέγαμε το πόσο έξυπνοι, μάγκες ήμασταν. Ώρες ατελείωτες περιγράφαμε σε ξένους για τα μέρη τα ελληνικά, τα φαγητά μας, τις παραδόσεις μας. Τώρα που ένας ολόκληρος λαός πεινάει που είναι αυτά; Εξιστορούσαμε τα γεγονότα του 40 για το ιστορικό «ΟΧΙ» και τους «ήρωες του 21» και που πήγαν αυτοί οι αγώνες; Επαναπαυτήκαμε με την εξιστόρηση τους και σταματήσαμε ο καθένας ξεχωριστά τον δικό του προσωπικό αγώνα, που θα μας ανέβαζε ακόμα παραπάνω ως έθνος. Μένουμε στους καναπέδες μας βλέποντας Τούρκικες σειρές και το μόνο που κάνουμε κατηγορούμε τα κανάλια που τις προβάλουν. Άμα δεν θέλεις μην τις βλέπεις, μην χαρίζεις τηλεθέαση για να μην προβάλλονται. Τελικά αυτό θα δείξει αν είσαι πατριώτης ή όχι; Έχουμε μια Γερμανία που κάθε μέρα μας κατακεραυνώνει και μ έναν χαρακτηρισμό απρεπή αλλά η Ελλάδα συνεχίζει να ζει με τα δανεικά της. Μην προλάβεις να πεις εμείς ο λαός δανειζόμαστε; Οι πολιτικοί φταίνε!  Ποιος έδωσε το βήμα σ αυτούς τους ανθρώπους ν αποφασίζουν για το μέλλον σου και το μέλλον της χώρας σου;

Προδώσαμε το Θεό μας πιστεύοντας ο καθένας μεμονωμένα σε ότι θεωρεί Θεό του. Για κάποιους είναι το χρήμα, για άλλους η δόξα, η φήμη, ο θαυμασμός. Στην ουσία προσπαθήσαμε να φτάσουμε την θέωση γινόμενοι νάρκισσοι. Μπερδέψαμε τη ύλη η οποία είναι άψυχη και την υπερτιμήσαμε δίνοντας της περισσότερη αξία απ όσο θα έπρεπε. Μπαίνεις στις εκκλησίες και τις βλέπεις διακοσμημένες λες και είναι ανάκτορα. Χάνουμε την ουσία που μας δίδαξε ο Χριστός, την αγάπη. Χαλάμε τις καρδιές μας βάζοντας σπιουνιές ο ένας για τον άλλον, εκτοξεύοντας χολή. Μετά πάμε εξομολογούμαστε, κοινωνάμε, ζητάμε ένα τυπικό συγνώμη, σκάμε κι ένα ψεύτικο χαμόγελο και έτσι λεγόμαστε καλοί και δίκαιοι  Χριστιανοί.  Συνεχίζουμε τις πισώπλατες συζητήσεις , τα μαχαιρώματα, τα ψέματα, τις δολοπλοκίες αλλά αφού τηρήσαμε τον παραπάνω κανόνας είμαστε ήρεμοι, ταπεινοί και δίκαιοι . Αν δε υπάρξει κάποιος που έχει αντίθετη άποψη και τολμήσει την εκφράσει χαρακτηρίζετε ως εγωιστής, υπέρ- ευαίσθητος, μυγιάγγιχτος,  ίσως και βλάσφημος .Και η θρησκεία στο τρυπάκι και στο κουτάκι του φαίνεσθαι όχι του είναι.

Τέλος η οικογένεια άραγε καταφέραμε να περισώσουμε κάτι; Δεν νομίζω. Βλέπω οικογένειες που τα αδέλφια μεταξύ τους δεν μιλάμε, δεν υφίσταται τρόπος ειρηνικής επικοινωνίας, διαλόγου, συζήτησης. Συμπεριφέρεται ο ένας στον άλλον σαν να είναι οι χειρότεροι εχθροί. Αντικρίζω διαλυμένες οικογένειες ή για να λέμε την αλήθεια όπως είναι φοβόμαστε να δημιουργήσουμε οικογένεια για να μην την διαλύσουμε. Σταματήσαμε να πιστεύουμε στα «δανεικά ιδανικά» πρότυπα που μας πλασάρανε τόσα χρόνια. Βαρεθήκαμε να απογοητευόμαστε, να τρώμε τα μούτρα μας και προς αποφυγή στο να φέρνουμε δυστυχισμένους ανθρώπους από κούνιας, μένουμε στην αδράνεια.

Το πατροπαράδοτο Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια μένει στο ψυγείο, η νέα τάξη των πραγμάτων σου επιβάλλει το νέο σάπιο σύστημα της. Που το δημιούργησαν οι προγενέστερες γενιές για να βιώσεις την άσχημη πλευρά του. Το ερώτημα είναι εσύ θα αντιδράσεις;

Κατερίνα Ράγιου.

Ανοιξιάτικες αλλεργίες .

Άνοιξη ωραία εποχή αλλά βρε παιδιά και οι αλλεργία παραμένει αλλεργία και η αλήθεια να λέγετε είναι πολύ ενοχλητικά τα συμπτώματα της. Οι πιο συνηθισμένες ανοιξιάτικες αλλεργίες, η αλλεργική ρινίτιδα με ή χωρίς επιπεφυκίτιδα και το αλλεργικό άσθμα, οφείλονται κυρίως στη γύρη των φυτών.

Οι ένοχοι

Δέντρα (ελιά, ακακία, λεύκα, κυπαρίσσι).

Αγρωστώδη (άγρια δημητριακά), χορτάρια, γρασίδια, γκαζόν, 'αγριάδα'.

Ζιζάνια, αγριόχορτα, θάμνοι, αγριοβότανα.

Συμπτώματα

 Συμπτώματα που προκαλούν οι γύρεις εντοπίζονται κυρίως στη μύτη, αλλά πολλές φορές συμμετέχουν και τα μάτια, ενώ δεν αποκλείεται η παρουσία «εαρινού» αλλεργικού βρογχικού άσθματος. Τα μάτια των ασθενών παρουσιάζουν φαγούρα, δακρύζουν και είναι κόκκινα. Τα χαρακτηριστικά πολλαπλά πρωινά φτερνίσματα, σε συνδυασμό με κνησμό, είναι η τυπική εκδήλωση εποχικής αλλεργικής ρινίτιδας. Η αλλεργική ρινίτιδα συχνά συνυπάρχει με άσθμα. Το άσθμα, εκτός από βήχα, μπορεί να εκδηλώνεται κατά κρίσεις με αναπνευστικό συριγμό (βράσιμο στο θώρακα) και δύσπνοια.

Τι να αποφύγουμε .

1.Αποφύγετε την άμεση επαφή με τα φυτά που σας προκαλούν αλλεργία, παρόλο που η γύρη τους μεταφέρεται με τον αέρα χιλιόμετρα μακριά.

2.Μην ασχολείστε με την κηπουρική την άνοιξη. Αν έχετε κήπο, φροντίστε να τον έχει καθαρίσει από τα «ένοχα» φυτά κάποιος άλλος!

3.Αποφεύγετε να αερίζετε το σπίτι ή τα κλινοσκεπάσματα και να απλώνετε ρούχα τις ώρες που οι συγκεντρώσεις της γύρης στην ατμόσφαιρα είναι υψηλές, δηλαδή: α) 9-12 το πρωί και ιδιαίτερα όταν φυσά, β) τις πολύ ζεστές ξηρές ημέρες, που έχει και άπνοια και η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι αυξημένη.

4.Φοράτε απαραίτητα γυαλιά ηλίου, ιδιαίτερα αν έχετε επιπεφυκίτιδα.

5.Κλείνετε τα παράθυρα όταν οδηγείτε στην εξοχή και χρησιμοποιείτε στο αυτοκίνητο κλιματισμό που διαθέτει ειδικά φίλτρα για τη γύρη.

6.Φοράτε κράνος που καλύπτει μύτη και μάτια, αν οδηγείτε μηχανή.

7.Καθαρίζετε συχνά τα φίλτρα των κλιματιστικών που έχετε στο σπίτι και στο αυτοκίνητό σας.

8.Περιορίστε τις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας (π.χ. να μπαίνετε από εξωτερικό ζεστό περιβάλλον σε κλιματιζόμενο χώρο) και αποφύγετε τις έντονες μυρωδιές (π.χ. αποσμητικά, απορρυπαντικά, αρώματα), επειδή τα συμπτώματα της αλλεργίας πυροδοτούνται από αυτούς τους «ερεθιστικούς» παράγοντες.

θεραπεία…
Όσοι είστε αλλεργικοί, σίγουρα έχετε χρησιμοποιήσει τα  αντισταμινικά, κορτικοστεροειδή και εισπνεόμενα φάρμακα για να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματά . Επίσης, ενδέχεται να έχετε κάνει και εμβόλιο για να απευαισθη­τοποιήσετε τον οργανισμό σας από τον παράγοντα που σας προκαλεί την αλλεργία.

v  Να σημειωθεί πως οι πολύ ευαίσθητοι οργανισμοί μπορεί να εκδηλώσουν και δερματικές αλλεργίες πολύ πιο εύκολα την Άνοιξη από τις υπόλοιπες εποχές οπότε αν παρουσιάσετε έντονες κοκκινίλες που δεν υποχωρούν την δεύτερη ημέρα της εμφάνισης τους μην το αμελήσετε κατευθείαν σε νοσοκομείο ή δερματολόγο.

Άγιος Βαλεντίνος.

Η Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνει τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Το μαρτύριο του αγίου στη Ρώμη .Ο άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος βοηθούσε τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές• έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου… «Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;» ρώτησε ο αυτοκράτορας, τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!» 

Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και ενάντια στην αυτοκρατορία!» Ο αυτοκράτορας εν τούτοις συνέχισε τις ερωτήσεις του με περιέργεια, ικανοποιημένος μιας και βρήκε την ευκαιρία να μάθει ποια ήταν επιτέλους η πίστη των Χριστιανών. Ο Βαλεντίνος βρήκε λοιπόν το θάρρος να τον προτρέψει να μετανοήσει για το αίμα των Χριστιανών που είχε χύσει. «Πίστεψε στον Ιησού Χριστό, βαφτίσου και θα σωθείς, και ήδη από αυτή τη στιγμή θα διασφαλίσεις τη δόξα της αυτοκρατορίας σου και το θρίαμβο των όπλων σου» Ο Κλαύδιος άρχισε να πείθεται, και να λέει σε εκείνους που ήταν παρόντες: «ακούστε τι όμορφη διδασκαλία που μας κηρύττει αυτός ο άνθρωπος». Αλλά ο έπαρχος της Ρώμης, δυσαρεστημένος, άρχισε να φωνάζει «Δείτε πώς αυτός ο Χριστιανός παραπλανεί τον Πρίγκιπά μας». Τότε ο Κλαύδιος, παρέπεμψε τον άγιο σε άλλο δικαστή. Αυτός ονομάζονταν Αστέριος, είχε ένα μικρό κορίτσι που ήταν τυφλό δύο χρόνια. Ακούγοντας για τον Ιησού Χριστό, πως είναι το Φως του κόσμου, ρώτησε το Βαλεντίνο εάν θα μπορούσε να δώσει εκείνο το φως στο παιδί του. Ο άγιος Βαλεντίνος λοιπόν, έβαλε το χέρι του στα μάτια της και προσευχήθηκε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινό Φως, φώτισε αυτό το τυφλό παιδί» Ω θαύμα μέγα! Το παιδί είδε! Έτσι ο δικαστής με όλη την οικογένειά του ομολόγησε Χριστό. Νήστεψαν για τρεις ημέρες, κατέστρεψαν τα είδωλα που είχαν στο σπίτι τους και τέλος έλαβαν το άγιο βάπτισμα. Μόλις ο αυτοκράτορας έμαθε για όλα αυτά τα γεγονότα, σκέφτηκε αρχικά να μην τους τιμωρήσει, όμως η σκέψη πως στα μάτια των υπηκόων του θα φανεί αδύναμος τον ανάγκασε να προδώσει το αίσθημα δικαίου που είχε. Έτσι λοιπόν ο άγιος Βαλεντίνος μαζί με άλλους Χριστιανούς αφού πρώτα τους βασάνισαν τους αποκεφάλισαν στις 14 Φεβρουαρίου του έτους 268 (ή 269). 
Τα λείψανα του αγίου στην Αθήνα 
Μετά το μαρτύριο κάποιοι χριστιανοί περιμάζεψαν το σώμα του αγίου και λίγο από το αίμα του σε κάποιο φιαλίδιο. Το σώμα του Μάρτυρα μεταφέρθηκε και θάφτηκε στις Κατακόμβες της αγίας Πρίσκιλλας, τόπο κατεξοχήν ενταφιασμού των μαρτύρων. Η ανάμνηση όμως του μαρτυρίου του αγίου Βαλεντίνου παρέμεινε ζωηρή, ιδιαίτερα στην τοπική Εκκλησία της Ρώμης. Επίσημα η μνήμη του αγίου Βαλεντίνου θεσπίστηκε το 496 από τον Πάπα άγιο Γελάσιο. Έτσι περνούν 15 αιώνες και φθάνουμε στα 1815 τότε τα λείψανα δωρήθηκαν από τον Πάπα σε κάποιον ευγενή Ιταλό ιερέα. Ύστερα τα λείψανα χάνονται μέχρι το 1907 οπότε τα ξαναβρίσκουμε στη Μυτιλήνη! στο ρωμαιοκαθολικό ναό της Παναγίας. Φαίνεται πως μετά το θάνατο του κληρικού αυτού κάποιος απόγονος του ο οποίος είχε κληρονομήσει τα λείψανα πρέπει να μετανάστευσε στη Μυτιλήνη, στην οποία τότε υπήρχε ακμάζουσα κοινότητα δυτικό-ευρωπαίων ρωμαιοκαθολικών Χριστιανών. Εκεί λοιπόν παραμένουν μέχρι και το 1990 οπότε και μεταφέρονται στην Αθήνα στο ναό των αγίων Φραγκίσκου και Κλάρας της Ιταλικής παροικίας, όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα. 

Άγιος Βαλεντίνος προστάτης των ερωτευμένων  

Εκτός από τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο Βαλεντίνο, η ζωή του συνοδεύεται από διάφορους θρύλους, όπως αυτή που τον θέλει προστάτη των ερωτευμένων. Ο άγιος που είχε τη φήμη του ειρηνοποιού, κάποια μέρα ενώ καλλιεργούσε στον κήπο του τριαντάφυλλα, άκουσε ένα ζευγάρι να μαλώνει πολύ έντονα. Αυτό συγκλόνισε τον άγιο, ο οποίος αφού έκοψε ένα τριαντάφυλλο, βγήκε στο δρόμο πλησίασε το ζευγάρι και τους παρακάλεσε να τον ακούσουν. Αυτοί έστω και ανόρεκτα υπάκουσαν, ο άγιος αφού τους πρόσφερε το τριαντάφυλλο τους ευλόγησε. Αμέσως η αγάπη επανήλθε ανάμεσα τους, λίγο αργότερα αυτοί επέστρεψαν και ζήτησαν στον άγιο να ευλογήσει το γάμο τους. Άλλη παράδοση αναφέρει πως μια από τις κατηγορίες εναντίον του αγίου ήταν πως είχε απειθαρχήσει στην εντολή του αυτοκράτορα να μην συνάπτουν γάμο άνδρες που δεν είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, ενώ ο άγιος είχε ευλογήσει το γάμο νεαρών Χριστιανών στρατιωτών με τις αγαπημένες τους .Περά από όλα αυτά πιθανότατα η επιλογή του ως «αγίου των ερωτευμένων» να σχετίζεται και με την ειδωλολατρική γιορτή των Λουπερκαλίων, γιορτή της γονιμότητας, που εορτάζονταν από τους Ρωμαίους στις 15 Φεβρουαρίου άλλοι συνδέουν τη γιορτή με την εποχή του ζευγαρώματος των πουλιών κατά την περίοδο αυτή. Σίγουρο πάντως είναι πως ο άγιος δεν έχει καμία σχέση με το εμπόριο (marketing) των λουλουδιών, των δώρων και των κοσμικών κέντρων που ευτελίζουν τον Έρωτα, το μεγάλο αυτό δώρο του Θεού. 

Άγιος Βαλεντίνος και Ορθοδοξία 
Πολλοί είναι όμως αυτοί που προβάλλουν την ένσταση πως ο άγιος Βαλεντίνος δεν αναφέρεται πουθενά στο εορτολόγιο της Ορθόδοξής Εκκλησίας. Πράγματι στις 14 Φεβρουαρίου στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας αναφέρονται οι όσιοι Αυξέντιος, Μάρωνας και οι νεομάρτυρες Νικόλαος και Δαμιανός. Η εξήγηση είναι απλή: την αρχαία εποχή που συντάσσονταν οι αγιολογικοί κατάλογοι, τα συναξάρια και τα μαρτυρολόγια είχαν καθαρά τοπικό χαρακτήρα και η φήμη ενός αγίου δεν σήμαινε πως εκτεινόταν σε όλη την Εκκλησία. Έτσι υπάρχουν άγιοι που τίμονταν σε μία περιοχή πολύ ενώ σε άλλη ήταν εντελώς άγνωστοι. Δε σημαίνει βέβαια ότι δεν είναι άγιος. Ο άγιος Βαλεντίνος είναι άγιος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και δεν τίθεται θέμα επειδή τιμάται στη Δύση σήμερα, το Σχίσμα –η μεγάλη αυτή τραγωδία και μέγα σκάνδαλο της διαίρεσης των Χριστιανών- ήρθε πολύ αργότερα. Όσοι λοιπόν τιμούν τον άγιο Βαλεντίνο έργο θεάρεστο επιτελούν γιατί «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ… καί ὁ Θεός ἡμῶν ἐν ἁγίοις ἐπαναπαύεται». 

Τιμή μάρτυρος. 

Τιμούμε τους αγίους μας και τον άγιο Βαλεντίνο όταν μιμούμαστε το θάρρος τους να διακηρύττουν την πίστη τους στο Σωτήρα Χριστό ακόμη και με κόστος την ίδια τους τη ζωή. Τους τιμούμε όταν τους επικαλούμαστε να πρεσβεύσουν στον Θεό να μας ελεήσει και να συγχωρέσει τις πολλές μας αμαρτίες. Τους τιμούμε όταν μας είναι υποδείγματα κατά Χριστόν ζωής. Δεν τιμούμε τους αγίους όταν εξαντλούμε την «τιμή» τους σε κοσμικές διασκεδάσεις.

Άγρια χόρτα της Ελλάδας.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου αρέσουν κι τα έχω προσθέσει στην διατροφή μου τα χόρτα. Ειδικά τα άγρια χόρτα τα οποία αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα, είναι ιδανικά για τους λάτρεις των πικρών ,ξινών γεύσεων.

·         Ραδίκια: Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο και κρέας.

·         Αγριοκαρδαμούρα: τρώγονται βραστά μαζί με άλλα χόρτα και για πιπεράτη γεύση βάζουμε και τα άνθη τους.

·         Ζοχός : Είναι από τα λίγα γλυκά και τρώγετε βραστό με μπόλικο λεμόνι καθώς χρησιμοποιείτε και για χορτόπιτες.

·         Καλόγερος Χρησιμοποιείτε σε πίτες και ομελέτες.

·         Σινάπι: Αλεσμένο το χρησιμοποιούν για την παραγωγή μουστάρδας.

·         Καρότο άγριο: Χρησιμοποιείτε σε χορτόπιτες.

·         Λάπαθο: Βράζονται και τρώγονται με κρέας.

·         Καυκαλήθρα: Χρησιμοποιείτε σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε όσπρια και σαλάτες.

·         Μάραθος: Χρησιμοποιείτε σε λαχανόπιτες , σε σαλάτες και σάλτσες.

·         Αγριοζοχός: τρώγετε βραστό σε σαλάτα και χρησιμοποιείτε και σε πίτα.

·         Πετρομάρουλο: το όριμο φυτό είναι ελαφρώς τοξικό. Τα τρυφερά φύλλα του βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα χόρτα.

·         Ραπανίδα : Βράζονται τρώγονται σε σαλάτες ή γίνονται τσιγαριστά.